“คุณผู้หญิงมาถูกร้านแล้วค่ะ! ผ้ากะบังหวานที่เพิ่งส่งมาจากร้านใหญ่เมืองหลวงเมื่อครู่นี้ บางจริง ๆ ราวกับปีกจักจั่นบนต้นไม้เลยค่ะ! เนื้อผ้าเบานุ่มเป็นพิเศษ สีสันก็สดใส ทั้งเมืองถงเฉิงมีแค่ร้านเราแห่งเดียว ฉันหยิบมาให้คุณดูสักผืนนะคะ!” พนักงานร้านเอ่ยชมอย่างกระตือรือร้น
เวินหน่วนหน่วนรับผ้ามาจากมือพนักงานร้าน ดูแล้วก็ลูบไปมา พบว่ามันนุ่ม บาง และเนื้อแน่นจริง ๆ!
พอถามราคา ก็สมกับเป็นของที่ส่งมาจากร้านใหญ่เมืองหลวง คุณภาพดีคุ้มราคาจริง ๆ
ของดีราคาก็ย่อมสูงตามคุณภาพจริง ๆ
เรือนโถงของบ้านตระกูลเล้งมีห้องอยู่สองฝั่งรวมสี่ห้อง ห้องที่หันไปทางทิศใต้สองห้อง ห้องหนึ่งเป็นห้องหอของเธอกับเล้งเซียว อีกห้องเป็นห้องของเจ้าเล็กทั้งสาม
อีกสองห้องที่หันไปทางทิศเหนือ ห้องหนึ่งใช้เป็นห้องเก็บของ ส่วนอีกห้องยังว่างอยู่
คำนวณแล้ว ผ้าบังหน้าต่างสำหรับหน้าต่างสี่บานกลับต้องใช้เงินถึงหนึ่งเงินหกม้วนเงิน!
“พี่สะใภ้ ซื้อแค่ผ้าบังหน้าต่างของห้องพี่ก็ได้ครับ ราคาไม่แพงมาก” เล้งเฉินเห็นว่าเวินหน่วนหน่วนอยากได้จริง ๆ จึงเอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงเบา
ถึงเขาจะรู้สึกว่าแพง แต่พี่สะใภ้ก็เหมาะกับของดีแบบนี้!
ถ้าซื้อผ้ากะบังหวานแค่ห้องของพี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ ก็ใช้เงินเพียงแปดม้วนเงินเท่านั้น เขาขยันรับงานฝีมืออีกสักหน่อย ทำงานตลอดฤดูหนาวก็คงหาเงินกลับมาได้
พนักงานร้านมองมาด้วยความประหลาดใจ เมื่อครู่ตอนเอาผ้าฝ้ายให้เจ้าเล็กทั้งสองดู พวกเขายังดึงแขนเสื้อพี่สะใภ้ตัวเอง บ่นว่าแพงและเตรียมจะซื้อแค่ผ้าป่านก็พอ
ตอนนี้กลับจะซื้อผ้ากะบังหวานที่แม้แต่เขายังคิดว่าราคาไม่ถูกมาใช้ปิดหน้าต่าง พวกเขากลับเป็นฝ่ายเกลี้ยกล่อมว่าไม่แพง
เด็กสองคนนี้เอง มิน่าพี่สะใภ้ถึงพามาเลือกผ้าด้วยตัวเอง ช่างรู้จักคิดถึงกันจริง ๆ