"แผละ!"
พร้อมกับเสียงฟองสบู่ที่จมูกระเบิด คาแซนก็ลืมตาขึ้นมา
"ฤทธิ์ยังแรงอยู่นะเนี่ย ไม่แปลกใจเลยที่รุ่นสองคิดค้นวิชาแยกร่างหมู่มานานขนาดนี้ มีเพียงนารูโตะที่กล้าใช้เงาแยกช่วยฝึกฝน"
คิดไปคิดมาก็จริง นารูโตะไม่เคยเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโคโนฮะ สิ่งที่เขาคิดได้ คนอื่นก็คงคิดได้เหมือนกัน
การใช้เงาแยกช่วยฝึกฝน เงื่อนไขมันโหดร้ายเกินไป
อย่างคาคาชิไอ้หน้าซื่อ แยกร่างได้แค่ไม่กี่ร่าง แถมการฝึกนินจายังใช้ชาคระหมดไวมากอีกต่างหาก
แต่ใครใช้ให้ไอ้หมอนี่ใช้วิชาน้ำทีต้องผูกปั้นถึง 88 ปั้นล่ะ?
ส่วนคาแซน เขาไม่เป็นไร
จิตใจและร่างกายของเขาแข็งแกร่งพอ ผลข้างเคียงของเงาแยกไม่สามารถส่งผลต่อเขาได้ แค่นอนสักพักก็หายเหนื่อย ร่างกายที่แข็งแกร่งยังทำให้เขามีชาคระมหาศาลอีกด้วย
ลองดูสักหน่อย
อืม ยังทำไม่ได้อยู่ดี หกวิชาเขาไม่ชำนาญสักอัน
แต่อีกไม่นานหรอก ยังไงนี่ก็เป็นแม่แบบของการ์ป
ตระกูลการ์ป ทุกคนล้วนเป็นอัจฉริยะ
ทั้งตัวเขา ลูกชาย และหลานชาย ต่างก็มีพรสวรรค์ระดับสุดยอดของโลกโจรสลัด
"ดึกขนาดนี้แล้ว คงต้องรอพรุ่งนี้ค่อยไปหาอุจิวะ จง"
คาแซนมองดูท้องฟ้า พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าแล้ว
เขาตั้งใจไว้ว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะชกหมัดใส่ฮิวงะตาต้อ และเตะอุจิวะตาแดง ให้ตัวเองมีชื่อเสียงไร้เทียมทานในโคโนฮะ
แต่ตอนนี้ ขอเติมท้องให้อิ่มก่อนดีกว่า
"ไปกันเถอะ ฮาจิเมะ ไปล่าสัตว์กัน วันนี้เราไปกินพวกเดียวกันแก"
"โฮ่ง?!"
.........
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งวัน
วันต่อมา
คาแซนแก้วิชาแยกร่างหมู่ล่วงหน้า พักผ่อนจนเต็มที่ แล้วไปรออยู่บนเส้นทางที่อุจิวะ จง ต้องกลับบ้านเป็นประจำ