หวังรุ่ยเซินมองคณะของซูจื้อเจวียนที่ทำเรื่องส่งมอบงานเสร็จแล้วเดินออกไปอย่างมอมแมม ส่ายหน้าด้วยความเซ็ง
เสมียนเฒ่าเตินถามขึ้นว่า "ว่าไง? ประธานหวัง ท่านรู้จัก?"
หวังรุ่ยเซินไม่ได้พูดอะไรมาก เรื่องครอบครัวของซูเหยี่ย เขาไม่ควรพูดมาก
ไม่ต้องพูดถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างลูกชายกับซูเหยี่ย ทั้งคู่เป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน
ซูเหยี่ยถึงร่างกายจะไม่ค่อยดี แต่เส้นสายของเขากว้างขวาง สมกับชื่อของเขา
ไม่เพียงหาของอุตสาหกรรมได้สารพัด โดยไม่ต้องใช้คูปอง ราคาก็ไม่แพง
ถ้าวางในตลาดมืด ราคาอย่างน้อยก็เท่าตัว
เขายังหามาได้แม้กระทั่งเนื้อ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมู เนื้อวัว หรือเนื้อแกะ ก็หามาได้ทั้งหมด
เนื้อหมูสามร้อยชั่ง แม้จะไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่น่าจะเป็นของปลอม
นี่คือคนเก่ง เรื่องครอบครัวของเขา คงไม่ต้องพูดให้มากความ
"ไม่รู้จัก แค่รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างโง่"
เฒ่าเตินได้ยินก็ตะลึง แล้วก็พยักหน้า:"ใช่สิ งานดีๆ ไม่เอา กลับยกให้พี่สะใภ้ นี่มันสมองมีปัญหาชัดๆ"
เห็นไหม เรื่องแบบนี้ใครๆ ก็รู้
แต่คนโง่บางคนก็ไม่รู้ตัว
เฒ่าเตินจบเรื่องนี้ แล้วถามต่อว่า "ประธานหวัง ท่านมาที่นี่มีธุระอะไรหรือ?"
หวังรุ่ยเซินพูดว่า "เมื่อวานฉันได้ของมาชุดหนึ่ง ไม่ใช่หรือ?"
เรื่องนี้เฒ่าเตินก็รู้ดี เพียงแต่ที่เขาสงสัยคือ ทำไมหวังรุ่ยเซินถึงมาพูดเรื่องนี้ที่แผนกแรงงาน?