ซูเหยี่ยรับคำ แล้วมองซูจือหลานถือผักเข้าไปในครัว
ส่วนตัวเองก็เดินเข้าห้องไป
ฝีมือซูจือหลานพอใช้ได้ มีเครื่องปรุงครบ และด้วยการชี้แนะของเขา
ไม่กี่ปีมานี้ ฝีมือก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว
"ใกล้เคียงกับหลินชุ่ยอิงแล้วล่ะ"
ซูจือหลานมีพลังมหาศาลแต่กำเนิดจริง แต่พรสวรรค์ด้านการทำอาหารไม่ค่อยดีเท่าไหร่
"ดีที่ไม่ได้เป็นคนทำอาหารพิฆาตครัว กินได้ก็พอแล้ว"
ฝีมือซูเหยี่ยดีกว่า แต่ก่อนหน้านี้ร่างกายเขาไม่ค่อยดี เดินไกลหน่อยก็หายใจหอบ
บางครั้งก็ไอออกมา ไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวกับปอด แต่เป็นเพราะร่างกายอ่อนแอ
เขากลับเข้าห้อง ก็ปิดประตู
วินาทีถัดมา ก็เรียกขึ้นว่า "ระบบ?"
ไม่มีเสียงตอบ
ดูเหมือนจะไม่ใช่
"ฉันจำได้ ความคิดแวบขึ้นมาเป็นท่าเรือไห่ก่าง หรือว่า..."
ยังไม่ทันคิดมาก ร่างของเขาก็หายไปจากที่เดิม
พอรู้ตัวอีกครั้ง ซูเหยี่ยก็พบว่าตัวเองดูเหมือนเปลี่ยนที่ไปแล้ว
รอบข้างมีอาคารที่ไม่สูงมากนัก ที่ใช้เป็นโกดัง
แต่ละหลัง สูงประมาณสิบกว่าเมตร
ด้านหลังเขา ยังเป็นสำนักงานของเขาด้วย
ซูเหยี่ยหันกลับไป ก็เห็นทะเลที่พอจะมองเห็นได้ไกลๆ และเรือสินค้าข้ามมหาสมุทรหลายลำบนนั้น
บนเรือเต็มไปด้วยตู้คอนเทนเนอร์มากมาย
"รวยแล้ว"
ความคิดของซูเหยี่ยมีเพียงหนึ่งเดียว แต่หลังจากนั้นก็ผุดขึ้นมาอีกหนึ่ง: "ฉันจะออกไปยังไง?"
ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เขาก็ปรากฏตัวในห้องของตัวเองที่อยู่ข้างนอก