จ้าวซูเยว่เดินไปถึงแถวเด็กชาย กอดมือไว้ข้างหลัง เดินจากหัวแถวไปท้ายแถวแล้วย้อนกลับมาเหมือนตรวจพล
เด็กชายทั้งหลายต่างยืดอกตั้งตัวตรง บางคนตื่นเต้นจนลูกกระเดือกกลิ้งไปมา บางคนแอบเหลือบตามองนาง
นางหยุดลงกลางแถวพลัน ชี้ไปที่เด็กชายสองคน แล้วหันไปร้องเรียกศาลาที่พัก "ฝ่าบาท หนูเอาคนนี้กับคนนี้นะเพคะ"
ฮ่องเต้ทอดพระเนตรแล้วแทบทรงเป็นลมล้มพับ
เด็กชายสองคนที่นางเลือกนั้น บังเอิญเป็นสองตระกูลที่ขัดแย้งกันมากที่สุดในหมู่ขุนนางทั้งหมด หนึ่งคือหลานชายแท้ๆ ของพระสนมเต๋อ บุตรชายคนเล็กของตระกูลเสิ่นเสนาบดีกระทรวงกลาโหม อีกคนคือน้องชายคนเล็กของพระสนมลี่ บุตรชายคนเล็กของสกุลเซียว ตระกูลใหญ่ฝ่ายไทเฮา สองตระกูลนี้ หนึ่งถืออำนาจทหาร หนึ่งถืออำนาจฝ่ายใน แอบแข่งขันกันมานับสิบปี
จ้าวซูเยว่กลับไม่เดือดร้อนอะไร ฉกฉวยทั้งสองคนเข้ามาในห้องหนังสือ แต่องค์ฮ่องเต้ก็มิได้ตรัสว่ากระไร ตราบใดที่ซูเยว่พอพระทัยก็เป็นพอ
เหล่าเพื่อนร่วมอ่านล้วนเฉลียวฉลาดเป็นอย่างยิ่ง จ้าวซูเยว่ถูกกระตุ้นความอยากเอาชนะ คราวนี้จึงไม่มีหนามบนเก้าอี้อีกต่อไป นั่งเรียนอย่างสงบจนจบคาบ
อาจารย์โจวตื่นเต้นจนน้ำตาแทบไหล ยกมือกวักใหญ่ สั่งให้พวกเขาไปเดินเล่นในสวนต้องห้ามหนึ่งรอบ
จ้าวซูเยว่ส่งเสียงดีใจแล้วจากไป เหล่าเพื่อนร่วมอ่านตามไปเป็นพรวน วันนี้ตลอดครึ่งเช้า พวกเขารู้สึกเหมือนมีคนแอบมอง แอบสังเกตพวกเขา ประเมินพวกเขา
ปลาเงินในสวนต้องห้ามอ้วนขึ้นอีกหนึ่งรอบ จ้าวซูเยว่นอนทาบราวหินริมทะเลสาบไท่เย่ ฉีกขนมปังดอกกุ้ยฮวาชิ้นสุดท้ายในมือโปรยลงไป
ปลาเงินสีแดงและปลาเงินสีขาวต่างแย่งกันกระโดดขึ้นเหนือน้ำ ละอองน้ำกระเด็นเปียกชายแขนเสื้อของนาง ไม่ไกลนัก ขันทีและนางกำนัลหลายคนยืนล้อมเป็นวง ตรงกลางมีเด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งสวมชุดวังสีชมพูยืนอยู่