ผู้นี้เป็นใคร?
ผู้นี้คือองค์หญิงที่ประสูติมาแล้วติดตามอยู่ข้างกายฝ่าบาท ทรงพระอภิบาลด้วยพระองค์เองมาตั้งแต่แรกเกิด!
เขากลัวฝ่าบาทจะมาถามความผิดเขา
แต่จ้าวซูเยว่กลับกัดริมฝีปากแน่น ไม่ยอมร้องไห้ เพราะนางจำได้ว่าพระบิดารับสั่งไว้ว่า ต่อหน้าอาจารย์ห้ามอาละวาด
โจวเหอถิงตั้งสติ วางไม้บรรทัดวัดลง แล้วสอนต่อไป พอถึงประโยค "สอนไม่เข้ม อาจารย์ไร้ความรับผิดชอบ" ก็เน้นน้ำหนักเสียง กล่าวว่าความหมายของประโยคนี้คือ หากอาจารย์ไม่เข้มงวด ก็คือความบกพร่องของอาจารย์
จ้าวซูเยว่ยกมือขึ้นทันที ถามว่าอาจารย์ ไม้บรรทัดวัดของอาจารย์ตีเจ็บเหลือเกิน แบบนี้ก็ถือเป็น "ความบกพร่อง" ด้วยหรือไม่?
โจวเหอถิงสูดหายใจลึก ตัดสินใจไม่สนใจนางก่อน สอนต่อไปเรื่อย ๆ ท่องคัมภีร์ซานจื้อจิงตั้งแต่ต้นจนจบ ท่องได้จังหวะชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงก้องกังวานดั่งระฆัง ท่องจบแล้วก็เห็นว่าจ้าวซูเยว่กลับไม่อยู่บนเก้าอี้กลมปักลายแล้ว
นางหมอบอยู่หน้าชั้นหนังสือ ดึงหนังสือแถวล่างสุดออกมาทั้งหมด แล้วเรียงบนพื้นเป็น "เมืองหนึ่ง"
"องค์หญิง" เสียงของโจวเหอถิงเล็ดรอดออกมาจากซี่ฟัน "กำลังทำอะไรอยู่พ่ะย่ะค่ะ"
"ข้ากำลังเรียงเมืองอยู่!" จ้าวซูเยว่ชี้ให้เขาดูอย่างตื่นเต้น "อันนี้คือกำแพงเมือง อันนี้คือประตูเมือง อันนี้คือนายพลที่เฝ้าเมือง" ใบหน้ากลับยิ้มจนตาหยีราวกับกำลังรอคำชมอยู่
ไม้บรรทัดวัดในมือของเขากำแน่น ข้อนิ้วซีดเผือด ต่อให้ถูกฝ่าบาทลงโทษ เขาก็ไม่สนใจแล้ว ปีศาจน้อยตนนี้ใครอยากสอนก็เชิญสอนเถิด "องค์หญิง ยื่นพระหัตถ์ออกมา"
ไม้บรรทัดวัดฟาดลงมา หนักมาก จ้าวซูเยว่ยืนอยู่ตรงนั้น ยื่นมือออกมา กัดริมฝีปาก ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย