หลินมั่วหรานยกปลายนิ้วขึ้น เปลวธาตุไฟสายหนึ่งเต้นระริกอยู่บนนิ้ว ก่อนเธอจะดีดนิ้วดังเป๊าะ
เปรี๊ยะ
พายุเพลิงร้อนระอุพุ่งออกจากปลายนิ้วของเธออย่างฉับพลัน ราวกับมังกรไฟที่หลุดจากพันธนาการ พัดกวาดไปตามถนนที่ฝูงซอมบี้ทะลักเข้ามา
ลิ้นไฟเลียอากาศ ม้วนซอมบี้เข้าไปกลางพายุทีละกลุ่ม พวกมันไม่ทันแม้แต่จะส่งเสียงร้องโหยหวนก็ถูกเผาจนเป็นเถ้าถ่าน เหลือเพียงรอยไหม้เป็นรูปร่างมนุษย์อยู่บนพื้น
แต่ทุกอย่างยังไม่จบแค่นั้น หลินมั่วหรานดีดนิ้วอีกครั้ง
สายลมพลันหมุนวนขึ้นที่สองฟากถนน ภายในลมมีลวดลายสีแดงเพลิงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพัดปะปน ราวกับงูไฟตัวเล็ก ๆ หลายสายเลื้อยฉวัดเฉวียนไปตามกระแสลม
ทันทีที่สายลมสัมผัสพายุเพลิง มันก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง พายุลูกเดียวแยกออกเป็นสามลูกกลางถนน กวาดล้างซอมบี้ที่เหลือจนเกลี้ยง
ฟางเสี่ยวอวี่มองภาพนั้นจากแท่นยิงจนตาค้าง “พลังทำลายล้างสุดยอดไปเลย”
เธอลองเทียบกับตัวเองเงียบ ๆ หากไม่ใช้เพลิงนรกและพึ่งพาเพียงกองทัพวิญญาณ เกรงว่าแค่ปะทะกันครั้งเดียวก็ถูกพายุเพลิงกวาดจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก
“นี่คือพลังระดับเอสเอสเอสเหรอ เว่อร์เกินไปแล้ว!” ฟางเสี่ยวอวี่อุทาน
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงตรงหน้ายังมีทักษะสนับสนุนสุดโกงอีกด้วย เรียกได้ว่ามีครบทั้งหน้าตา พลัง และเอ็กซ์พี เป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ! เสียดายที่ถูกไอ้สารเลวกู้หนานย่ำยีเสียแล้ว ฟ้าช่างอิจฉาคนเก่งจริง ๆ!
หลินมั่วหรานเพียงมองถนนว่างเปล่าด้านล่าง คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
เธอกวาดล้างซอมบี้จนหมดแล้ว
เรื่องนี้ทำให้เธอหงุดหงิดอยู่บ้าง
มันง่ายเกินไป ง่ายจนไม่รู้สึกถึงความจริง ราวกับเปิดโปรแกรมโกงแล้วกดล้างฉากในปุ่มเดียว จนวัดไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหน
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังถี่ยิบ แต่เธอไม่ได้สนใจสักนิด มีเพียงความเสียดายอยู่ในใจ