มาแล้ว! พวกมันมาแล้ว!
ฝูงซอมบี้แน่นขนัดทะลักเข้ามาจากทุกทิศทาง ราวกับถูกสร้างขึ้นมาใหม่จากความว่างเปล่าด้วยกฎบางอย่าง ไม่สนเหตุผล ไม่เลือกทิศทาง
ทั้งบนฟ้า บนถนน ตามหน้าต่าง บนหลังคา กระทั่งยังมีตัวที่ถูกขว้างลอยมาอีกด้วย ระลอกแล้วระลอกเล่า เงาดำทะมึนโถมเข้าหาศูนย์กลางค่าย
ตูม! ตูม! ตูม!
เหล่าภูตธาตุที่ลอยอยู่กลางอากาศเปิดฉากโจมตีก่อน
ลูกไฟ คมลม และสายฟ้าพุ่งสลับกันเข้าใส่ซอมบี้ที่จู่โจมลงมาจากที่สูง พวกมันร่วงลงมากลางอากาศทีละตัว ราวกับอุกกาบาตขนาดเล็กที่พุ่งทะลุชั้นบรรยากาศ กระแทกพื้นถนนจนเปลวเพลิงลุกโชนเป็นหย่อม ๆ
ส่วนฝูงซอมบี้ที่บุกเข้ามาจากด้านหน้า ถูกกองทหารวิญญาณของฟางเสี่ยวอวี่ต้านไว้สุดกำลัง
เหล่าทหารโครงกระดูกตั้งแนวโล่ ปืนและคมกระดูกกระหน่ำเข้าใส่พร้อมกัน เสียงกระดูกแตกกรอบแกรบกับเสียงคำรามของซอมบี้ปะปนกันจนดังระงม บางครั้งมีซอมบี้หนึ่งหรือสองตัวฝ่าแนวป้องกันเข้ามาได้ แต่ก็ถูกภูตธาตุที่ลอยอยู่กลางอากาศซ้ำเข้าให้อีกครั้ง ก่อนจะล้มลงกลางทาง
“เยอะเกินไปแล้ว!”
ฟางเสี่ยวอวี่กัดฟัน ตัดสินใจเปิดโหมดโอเวอร์โหลด แล้วกระตุ้นพลังจิตอีกครั้ง ทหารวิญญาณจำนวนมากผุดขึ้นจากพื้นดิน อุดทางเข้าออกหลายจุดจนแน่นขนัด
โดยเฉพาะทิศทางที่พวกเขาบุกเข้ามาอย่างอุกอาจก่อนหน้านี้ สิ่งปลูกสร้างเพื่อการป้องกันเสียหายหนัก ซอมบี้ที่ทะลักเข้ามาก็มากเป็นพิเศษ
“ต้องตั้งรับอีกนานแค่ไหน?” ฟางเสี่ยวอวี่หันมาถาม
“ยี่สิบระลอก” กู้หนานตอบแทนหลินมั่วหราน