ทุกช่วงชีวิตของจูอวี้ ทุกคำทุกประโยค ดั่งถูกสลักลงบนหัวใจของซ่งเยวี่ยเหยา
บัดนี้แผ่นดินแตกแยกเป็นสี่ส่วน เหล่าขุนศึกต่างยึดครองแดนของตน ตั้งตนเป็นใหญ่
เหล่าผู้นำทัพแย่งชิงความเป็นใหญ่ในแผ่นดินกลาง ทว่าเหลียงหยาโจว หลิงอวี่โจว และเมืองซวินจิ๋ว ราชรัฐทั้งสามนี้มีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลที่สุด กำลังเข้มแข็งที่สุด
ตระกูลเนี่ยของพระมารดานาง ล้วนภักดีถึงสามชั่วอายุคน รบพุ่งรับใช้เหลียงหยาโจวมาเนิ่นนาน เลือดเนื้อชโลมแม่น้ำและภูเขา
ในศึกที่โหดร้ายที่สุด เกือบทั้งตระกูลต้องพลีชีพเพื่อชาติ ครอบครัวใหญ่โตออกรบอย่างคับคั่ง ท้ายสุดกลับเหลือเพียงแม่ทัพเนี่ยเยวี่ยผู้ผมหงอกงามนั้น ที่นำโลงศพหลายสิบโลงของตระกูลเนี่ยหวนคืนสู่บ้านเมือง
ฝ่าบาทซ่งฮู่แห่งเหลียงหยาโจว อาศัยเพียงนามแห่งการเยียวยา อภิเษกกับเนี่ยชิง บุตรสาวคนสุดท้องเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของเนี่ยเยวี่ย
ผู้มีปัญญาย่อมรู้แก่ใจ เขาหวั่นระแวงในบารมีของทัพตระกูลเนี่ยมาโดยตลอด เกรงว่าความชอบยิ่งใหญ่จะบดบังองค์กษัตริย์ จึงฉวยจังหวะที่ตระกูลเนี่ยเสื่อมถอย อภิเษกกับเนี่ยชิงเสีย แล้วจะได้คุมจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของเนี่ยเยวี่ยไว้ในกำมือ
ซ่งเยวี่ยเหยา นับตั้งแต่ลืมตาดูโลกมา ก็ไม่เคยได้รับความเอ็นดูจากสายตาของท่านพ่อซ่งฮู่แม้เพียงครั้งเดียว
วังหลังดั่งตาข่ายมหึมาที่กลืนกินคนโดยปราศจากเสียง นางเป็นองค์หญิงที่มิได้รับความโปรดปราน ตั้งแต่เด็กจึงถูกท่านตารับออกจากวังลึก ไปเลี้ยงในค่ายทหาร
ส่วนพระมารดาของนาง ถูกกักบริเวณอย่างยาวนานในตำหนักอันเงียบเหงาเย็นชา
มีเพียงเมื่อทัพตระกูลเนี่ยทำศึกได้ชัยชนะ ท่านพ่อจึงจะทรงพระกรุณา อนุญาตให้นางกับท่านตาเข้าเฝ้าในวังได้สักครั้ง