หลินเวยรู้สึกกระจ่างแจ้งในใจ ในสถานการณ์ปกติ การจะให้คนอย่างจางเสวียเหลียงที่เอาแต่ใจและไม่ยอมลงทุนอะไรง่ายๆ ออกทัพช่วยเหลือตนเองนั้นก็ยากอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้ตนเองได้สร้างเรื่องบาดหมางกับเขาไว้ จางเสวียเหลียงก็ยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะช่วยหลินเวย
แต่ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน หลินเวยเตรียมการสำรองไว้ล่วงหน้าแล้ว — เขาเพียงแค่ต้องเปิดโปงความจริงที่ว่าตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมานับจากเหตุการณ์ 18 กันยายน จางเสวียเหลียงหลบซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อเล่นเทนนิสกับครอบครัว ฟังเหมยหลันฟางร้องงิ้ว ไม่เคยคิดจะออกทัพเพื่อยึดตงเป่ยคืนเลย แล้วลงหนังสือพิมพ์เปิดโปงต่อสาธารณะ
เมื่อข่าวแพร่ออกไป จางเสวียเหลียงจะตกเป็นเป้าโจมตีจากพี่น้องร่วมชาติสี่ร้อยล้านคนทั่วประเทศทันที
ที่แย่กว่านั้นคือ การย้ายถิ่นฐานของชาวตงเป่ยหลายแสนคนที่เขาย้ายออกมาก่อนหน้านี้ รวมถึงทหารนักเรียนแปดพันคนที่รับผิดชอบคุ้มกัน ก็เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทับหลังอูฐ — ภายในสองวัน ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ก็จะเดินทางมาถึงใต้กำแพงเมืองเป่ยผิง