รถของหลินเวยเพิ่งจอดที่หน้าจวนผู้บัญชาการใหญ่ นายทหารที่รับผิดชอบการรักษาการณ์หน้าจวนก็รีบเปิดประตูรถให้ทันที
หลินเวยอุ้มหลินฟางที่บาดเจ็บสาหัสและยังไม่หายดีลงจากรถ ก้าวเท้าไม่หยุด เดินตรงเข้าไปในจวน
ในการโจมตีทางอากาศครั้งนี้ จวนผู้บัญชาการใหญ่ก็ถูกระเบิดตกใส่สามลูกด้วยกัน โชคดีที่หยานจือเฟยเตรียมการไว้ล่วงหน้า ให้ทุกคนในกองบัญชาการย้ายไปที่ชั้นใต้ดินของอาคารชิงเหลาใหญ่ตั้งแต่เนิ่นๆ
ชั้นใต้ดินของอาคารชิงเหลาใหญ่แห่งนี้ ดีกว่าห้องหลบภัยกระจอกๆ ของจวนหรงไม่รู้เท่าไหร่ ที่นี่ไม่เพียงแต่มีไฟฟ้าใช้ แต่ยังต่อท่อประปาสำหรับจ่ายน้ำด้วย พื้นที่ก็กว้างขวาง รองรับคนได้สามสี่ร้อยคนพร้อมกันโดยไม่เป็นปัญหา
หลินเวยได้ยินว่าหยานจือเฟยพาทุกคนมาอยู่ที่นี่ จึงอุ้มหลินฟางตรงไปยังอาคารชิงเหลาใหญ่
เพิ่งก้าวลงบันไดชั้นใต้ดิน หยานจือเฟยก็เดินเข้ามารับแล้ว สายตามองไปที่หลินฟางในอ้อมแขนของหลินเวย แล้วถามขึ้นทันที: "สถานการณ์ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง สนามบินและเครื่องบินของญี่ปุ่นก่อนหน้านี้ไม่ถูกเหมาปังชูกับเกาจื้อหางพวกเขาทิ้งระเบิดไปหลายรอบแล้วหรือ เครื่องบินพวกนี้มันโผล่มาจากที่ไหนกันอีก?"