"ก็ได้ อยู่หังเฉิงมาเกือบครึ่งเดือน ถึงเวลาขยับตัวบ้างแล้ว จะออกเดินทางเมื่อไหร่"
อานิงยิ้มหวาน ควักเช็คหกแสนหยวนจากกระเป๋าถืออีกครั้ง วางบนโต๊ะ
"เช้าวันมะรืนนี้ ฉันจะมารับคุณหลี่เอง"
เมื่อเห็นเช็คใบนี้ แม้หลี่ฉางเซิงจะไม่ได้ขาดเงิน แต่ก็รู้สึกดีกับอานิงอยู่ไม่น้อย
อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ทุ่มเงินเก่งจริง ไม่เหมือนอู๋ซานเสิ่งที่ขี้เหนียว คิดจะรับงานจากเขาสักชิ้นยากยิ่งกว่าปีนสวรรค์
มองดูอานิงจากไป หลี่ฉางเซิงยกถ้วยชาขึ้นจิบ ยังไม่ทันวางถ้วย อู๋เสียก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา
บังเอิญจริงที่ที่ร้านอู๋ซานจวี เขาเองก็เจอคนผู้หนึ่ง ชื่อจางฮ่าว เป็นชายวัยกลางคนหัวล้าน อ้างตัวเป็นพนักงานบริษัทสำรวจทรัพยากรทางทะเล บอกว่าอาสามติดอยู่กลางทะเลที่ซีซา เรือที่ยืมจากบริษัทก็ขาดการติดต่อ หวังให้อู๋เสียไปด้วยเพื่อตามหาอู๋ซานเสิ่ง
อู๋เสียไม่กล้าตัดสินใจเอง เลยมาถามหลี่ฉางเซิง
หลี่ฉางเซิงใจสั่นไหว พอเข้าใจแผนของชิวเต๋อเข่าแล้ว
ชิวเต๋อเข่าคงคิดแยกกำลังเป็นสองสาย สายหนึ่งไปสุสานของหวังจังไห่ อีกสายลงใต้ไปทางตะวันตกเฉียงใต้
เพียงแต่ชิวเต๋อเข่าไม่รู้เลยว่า จางฮ่าวในบริษัทของเขานั่นคือจางฉี่หลิงปลอมตัวมา แฝงตัวอยู่ในบริษัทนานหลายปีแล้ว
คิดถึงตรงนี้ หลี่ฉางเซิงตัดสินใจจะสะกิดแผลอู๋ซานเสิ่งสักหน่อย
"อู๋เสีย เจ้าไม่รู้สึกแปลกๆ บ้างหรือ"
"ข้ารู้สึกแปลกมาตลอด รู้สึกว่าจางหัวล้านนั่นดูคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก แต่เมื่อก่อนข้าไม่เคยเจอเขามาก่อนแน่ ท่านว่ามันแปลกไหม!"