เมื่อเงินมาถึง ธุระของสำนักงานก็เข้าสู่เส้นทางปกติ ไม่กี่วันก็ซื้อร้านค้าได้ และจัดการเรื่องใบอนุญาตประกอบการเรียบร้อย
งานส่งศพเป็นส่วนหนึ่งของบริการด้านพิธีศพ แต่เนื่องจากคนที่หลี่ฉางเซิงจะส่งไม่ใช่คนธรรมดา จึงไม่ได้ติดป้ายอะไร
แม้แต่การตกแต่งของร้านยาเดิมก็แทบไม่ได้เปลี่ยนแปลง แค่ให้อู๋เสียหาซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าสมัยใหม่มาติดตั้ง และตกแต่งห้องนอนด้านหลังเรือนอย่างเรียบง่าย
ผ่านไปได้ไม่กี่วัน สำนักงานรับส่งศพของหลี่ฉางเซิงก็เปิดตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ
“พี่หลี่ ท่านไม่ติดป้ายเลย แถมยังไม่โฆษณาด้วย จะมีลูกค้าเข้ามาเมื่อไหร่ล่ะ”
หลี่ฉางเซิงนอนสบายอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบใต้ร้านองุ่นในลานหลังบ้าน ในมือถือหนังสือไสยศาสตร์นิยายออนไลน์เล่มหนาที่เพิ่งออกใหม่
ปากก็ฮัมเพลงยอดฮิตแห่งยุคอยู่ เพลง 'สิบปี' ของนักร้องจากฮ่องกงไต้หวัน
“……”
ถ้าไม่ใช่ว่าช่วงนี้อู๋เสียอยู่กับหลี่ฉางเซิงตลอด เขาคงนึกว่าพี่ใหญ่คนนี้ถูกเปลี่ยนตัวเสียอีก
ยอดฝีมือนอกโลกไม่ควรเก็บตัวอยู่ท่ามกลางขุนเขาและสายน้ำ แลดูลึกลับหยั่งยากมิใช่หรือ แล้วไฉนหลี่ฉางเซิงถึงดูทันสมัยเช่นนี้เล่า
หลี่ฉางเซิงหยุดการเคลื่อนไหว หันไปมองอู๋เสีย
“จะรีบไปไหน ธุรกิจที่รีบเข้ามาเองมักไม่ใช่ของดี”
วันรุ่งขึ้น อู๋เสียได้รับจดหมายจากอู๋ซานเสิ่ง
หลังจากอ่านจดหมาย ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว แล้วรีบตรงจากร้านอู๋ซานจวีมาหาหลี่ฉางเซิง
“ท่านพี่ อาสามส่งจดหมายมาให้ข้า แต่เนื้อหาในจดหมายประหลาดนัก”
อู๋เสียพูดพลางยื่นจดหมายให้หลี่ฉางเซิง