อู๋เสียปกติมีโอกาสได้จับปืนไม่บ่อยนัก นอกจากตอนฝึกทหารในมหาวิทยาลัย ก็เคยจับปืนล่าสัตว์แบบพื้นบ้านของอาสามแค่ไม่กี่ครั้ง ที่ไหนจะสู้ปืนกลมือแบบมาตรฐานของทหารที่ให้อารมณ์เร้าใจขนาดนี้
เขาถือปืนพิมพ์ดีด ตั้งท่าถ่ายรูปอยู่หลายท่า แถมยังให้หลี่ฉางเซิงช่วยถ่ายรูปให้ด้วย
แต่พอเห็นหลี่ฉางเซิงชำเลืองมองโดยไม่ตั้งใจ อู๋เสียก็หดกลับทันที
"ฮ่า ๆ พี่ใหญ่ ผมล้อเล่นน่ะ"
ผลคือยังพูดไม่ทันจบ หลี่ฉางเซิงก็ปาขวานมาให้เล่มหนึ่ง
"พี่ใหญ่ จะให้ทำอะไร"
"ตัดต้นไม้!"
หลี่ฉางเซิงชี้ไปยังต้นไม้ยักษ์เก่าแก่ที่สุดที่อยู่ด้านหน้า เป็นสัญญาณให้อู๋เสียทำงาน
อู๋เสียบ่นในใจสองสามคำ แต่ก็ยอมจับขวานเดินเข้าไปตัดอย่างแข็งขัน
แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจว่าหลี่ฉางเซิงอยู่ดี ๆ จะให้ตัดต้นไม้ทำไม แต่หลังจากคบหากันมาช่วงหนึ่ง เขาก็เข้าใจหลักการข้อหนึ่งแล้ว นั่นคือฟังคำพี่ใหญ่ไว้ไม่มีผิด
เป็นจริงดังคาด!
อู๋เสียตัดอยู่ประมาณไม่กี่นาที ก็พบว่าลำต้นของต้นไม้ยักษ์นี้กลวง
ข้างในมีโลงศพสีแดงซ่อนอยู่!
"พี่ใหญ่ ข้างในมีของจริง ๆ ด้วย!"
อู๋เสียพูดไปด้วย ต้นไม้ยักษ์ก็ทนรับน้ำหนักโลงศพไม่ไหว พังครืนโค่นลงมา
โชคดีที่ไม่ล้มมาทางอู๋เสีย ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องกลับบ้านเก่าแน่
เมื่อต้นไม้ยักษ์โค่นลง โลงศพที่ซ่อนอยู่ในลำต้นก็ปรากฏออกมาชัดเจน
นี่คือโลงหินสีแดงเลือด ใหญ่กว่าโลงไม้ธรรมดาราวหนึ่งรอบ