“งั้นเมื่อคืนคุณนอนอยู่ในห้องของเขาเหรอ”
ตงม่ายยิ้มกริ่ม
แก้มของอวิ๋นฝูร้อนผ่าว เธอพยักหน้าเบา ๆ
หวังถงถงตกตะลึง “ที่เขาว่ายิ่งอันตรายยิ่งปลอดภัยก็หมายถึงแบบนี้เองเหรอ”
ตงม่ายใช้ไหล่กระทุ้งอวิ๋นฝูเบา ๆ แล้วกระซิบว่า “ดูท่าเขาจะชอบเธอนะ”
“พี่ตงม่าย พูดอะไรน่ะ!”
อวิ๋นฝูรีบเดินลงบันได ทำเป็นไม่เห็นสายตาของซีริอุสที่มองมา แล้วตรงไปยังห้องอาหาร
“ด่านที่เคลียร์แล้วสามารถเปิดเข้าไปใหม่ได้หลายครั้งนะอาฝู ถ้าเธออยากคบกับเขา ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้” ตงม่ายอธิบายให้ฟัง “ถึงเรื่องแบบนี้จะฟังดูเหลวไหล แต่ก็เคยมีมาก่อนนะ ก่อนหน้านี้มีรุ่นพี่คนหนึ่ง...”
“อวิ๋นฝู”
อวิ๋นฝูหลบไม่พ้น ซีริอุสเรียกเธอไว้
“ไปสิ”
เห็นอวิ๋นฝูยืนนิ่งไม่ขยับ ตงม่ายก็ยิ้มแฉ่งแล้วผลักเธอเบา ๆ
เธอมองออกว่าบอสสยองขวัญที่โผล่มาในด่านนี้อย่างไร้ที่มาไม่มีท่าทีจะฆ่าคน และพฤติกรรมต่าง ๆ ที่เขาทำก็ดูเหมือนมีไว้เพียงเพื่อตามติดอวิ๋นฝูเท่านั้น
บางครั้งบอสสยองขวัญก็ข้ามไปมาระหว่างด่านได้ ราวกับมนุษย์ไปเยี่ยมบ้านกัน แต่บอสแบบนี้จะถูกพลังของด่านควบคุมไว้ ไม่อาจแย่งฆ่าผู้เล่นของบอสเจ้าถิ่นได้ เว้นแต่ทั้งสองฝ่ายจะตกลงร่วมมือกันฆ่าคน
หรือไม่ก็เป็นบอสที่แข็งแกร่งจนทะลุข้อจำกัดของด่านได้ แล้วคิดกลืนกินบอสที่อ่อนแอกว่าเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ด่านของตัวเอง
แต่กรณีแบบนั้นเกิดขึ้นน้อยมาก บอสสยองขวัญต่างมีขอบเขตของตัวเองชัดเจน จึงไม่ค่อยขัดแย้งกันง่าย ๆ