อวิ๋นฝูชะงักฝีเท้า หนังตากระตุกถี่หลายครั้ง
เธอบีบฝ่ามือตัวเอง แล้วกดเสียงเรียกโจวอวี่ซ้ำอีกหลายครั้ง
กลิ่นไหม้เกรียมเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ปะปนกับกลิ่นไขมันบางอย่าง ส่งกลิ่นเนื้อประหลาดชวนขนลุก
“โจว...”
แปะ
กระดูกท่อนเล็ก ๆ ท่อนหนึ่งหล่นออกมาจากเตาผิง มีเศษเนื้อและเลือดที่ไหม้ไม่หมดติดอยู่เล็กน้อย
เสียงสั่นเครือของอวิ๋นฝูขาดหายไปในทันที เธอยกมือปิดปากแน่น
กลิ่นไหม้เกรียมรุนแรงพุ่งเข้าจมูก ไหลผ่านช่องอกไปถึงอวัยวะภายในทั้งหมด ชั่วขณะนั้นอวิ๋นฝูรู้สึกคลื่นไส้จนท้องไส้ปั่นป่วน แทบจะอาเจียนออกมา
เธอหน้าซีด บังคับตัวเองให้สงบลง
“กัวเจียวเจียวยังอยู่ ใช่แล้ว ต้องไปหาเธอ”
โจวอวี่ตายแล้ว จะปล่อยให้มีคนตายอีกไม่ได้
อวิ๋นฝูหันกลับ เตรียมไปหากัวเจียวเจียวที่ซ่อนอยู่ในห้องครัว แต่ตอนนั้นเสียงของออเรลก็ดังมาจากทางเดินด้านขวา แม้ห้องครัวจะอยู่ทางซ้าย แต่ถ้าเธอไปตอนนี้ต้องถูกพบแน่
ไม่มีเวลาให้คิดมาก อวิ๋นฝูกัดฟัน แล้วค่อย ๆ ย่องออกจากคฤหาสน์
กัวเจียวเจียวอาจไม่ถูกออเรลพบ แต่ถ้าเธอไปตอนนี้ กลับมีโอกาสทำให้ทั้งคู่ตกอยู่ในอันตรายเพราะเป็นเป้าหมายใหญ่เกินไป อยากช่วยคนอื่นก็ต้องรักษาชีวิตตัวเองไว้ก่อน
พอออกจากคฤหาสน์ อวิ๋นฝูก็วิ่งเหยาะ ๆ ไปยังจุดนัดพบด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง
ตอนที่เธอไปถึง ตู้จือเถิงกับหวังถงถงมาถึงก่อนแล้ว
“อวิ๋นฝู ทางนี้”
หวังถงถงโบกมือเรียก
“โจวอวี่กับกัวเจียวเจียวล่ะ”