อวิ๋นฝูจำได้ว่าครั้งก่อนตอนอยู่ในห้องนอนของซีริอุส เธอเห็นห้องหนังสือเล็ก ๆ อยู่ห้องหนึ่ง ข้างในอาจมีเบาะแสซ่อนอยู่ก็ได้
ตอนนี้เธอกลับห้องตัวเองไม่ได้ ทั้งยังไปชั้นสองที่ไม่รู้จักเพียงลำพังไม่ได้ อวิ๋นฝูจึงตัดสินใจไปลองเสี่ยงดวงที่ห้องของเขา
ถึงซีริอุสจะเป็นผี แต่อย่างน้อยเขาก็ฟังภาษาคนรู้เรื่อง ทั้งไม่ได้พุ่งเข้ามาตะโกนว่าจะฆ่าจะแทงเธอตั้งแต่แรก เมื่อเทียบกันแล้ว ชั้นสามปลอดภัยกว่ามาก
ในเฉลียงไม่มีไฟ มีเพียงแสงจันทร์อันอ้างว้างที่ส่องทะลุเข้ามาเป็นสีขาวซีด
ทุกอย่างเงียบสงัดจนน่าขนลุก
มีเพียงเสียงฝีเท้าของอวิ๋นฝูเอง ดังราวกับเสียงบรรเลงเดี่ยวกลางราตรีอันมืดมิด
ระหว่างเดิน อวิ๋นฝูก้มมองข้อมือขวาของตัวเอง พยายามทำให้เงาดำสายนั้นพุ่งออกมาอีกครั้ง
แต่ผิวขาวเนียนเรียบตอนนี้กลับไม่มีความผิดปกติแม้แต่น้อย
เธอเริ่มสับสน
ก่อนหน้านี้เงาดำทำท่าจะฆ่าเธอไม่ใช่หรือ แล้วทำไมถึงลงมือช่วยเธอในช่วงเวลาสำคัญได้?
หรือว่า...
มันกลัวว่าเหยื่ออย่างเธอจะถูกผีตนอื่นชิงฆ่าตัดหน้าไปก่อน?
ตอนที่เงาดำหิ้วเธอพุ่งชนเพดาน พอลืมตาขึ้นมา เธอก็อยู่ในห้องของซีริอุสแล้ว เรื่องนี้ชวนให้สงสัย อวิ๋นฝูคิดว่าระหว่างพวกเขาอาจมีความเกี่ยวข้องกันบางอย่าง
ไม่ก็เงาดำกลัวซีริอุส ไม่ก็เงาดำก็คือซีริอุส
ซีริอุสคิดจะทำอะไรกับเธอกันแน่?
อวิ๋นฝูหยุดยืนหน้าประตูห้องของเขา ยกมือขึ้นเตรียมเคาะประตู
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในเฉลียง