หลินหว่านกำลังกินข้าวกับหลู่ซือเหนียนพอดี ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
หลู่ฉางเจิ้งและเซินชุยฮวาเดินเข้ามาด้วยกัน
"หว่านหว่าน เรื่องรับซื้อสมุนไพรนี่เชื่อถือได้ไหม?"
หลินหว่านยื่นบัตรประจำตัวให้พวกเขาดู "ตอนนี้ฉันเป็นพนักงานร้านขายยาของรัฐ ทำงานให้หน่วยงาน จะไม่เชื่อถือได้อย่างไร"
"งานนี้เธอหามาได้ยังไง?" สายตาหลู่ฉางเจิ้งเต็มไปด้วยความอยากรู้
หลินหว่านเหลือบมองหลู่ซือเหนียน ที่แท้เขาก็ไม่ปริปากบอกที่บ้านแม้แต่คำเดียว
"ครั้งก่อนที่ไป town เราได้ช่วยหัวหน้าซุนของร้านขายยาของรัฐจับขโมย รักษาเงินเดือนของพนักงานไว้ได้
เขาเพื่อขอบคุณเรา เลยเสนอจะรักษาตาให้ฉัน
เดือนกว่าที่ผ่านมาฉันก็พักอยู่ที่บ้านเขา ระหว่างนั้นเขาพบว่าฉันมีความสามารถด้านการเรียนแพทย์อยู่บ้าง
เขาก็รับฉันเป็นศิษย์ปิดประตู แล้วยังให้โควตางานฉันอีก"
"ถ้างานนี้ทำได้ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ พ่อกับแม่แกจะขึ้นเขาหาสมุนไพรด้วย จะได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น"
"อยากไปก็ไปได้ ฉันไม่มีเหตุผลที่จะรับคนนอกแต่ไม่รับคนในครอบครัว"
ส่งหลู่ฉางเจิ้งกับเซินชุยฮวากลับไปแล้ว หลินหว่านหันมามองหลู่ซือเหนียน "ฉันว่า ทีมล่าสัตว์ของนายยังต้องทำต่อไป งานนี้ได้เงินเร็วกว่าหาสมุนไพร เห็นเงินสดชัวร์"
"ได้ ฟังเธอ" หลู่ซือเหนียนยิ้มอบอุ่น "เธอนี่เป็นพวกชอบเงินจริงๆ ด้วยนะ"
"เก็บเงินไว้เยอะ ๆ ไม่ใช่เรื่องเสียหาย" หลินหว่านเกือบต้องหลับตาเพราะรอยยิ้มของเขา "หลู่ซือเหนียน นายหล่อมากจริงๆ นะ"
ใบหน้าหลู่ซือเหนียนแดงก่ำ ลามไปถึงลำคอ "ฉัน...สู้เธอไม่ได้หรอก"