หลู่ซือเหนียนอับจนหนทางสุดขีด เขาไม่รู้จะจัดการกับคนที่ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องแบบนี้อย่างไรดี
ตอนนั้นเอง ผู้ใหญ่บ้านก็เดินเข้ามา พอเห็นหลู่หงเหมยก็เตะเธอทันที "กลับบ้านไปเดี๋ยวนี้นะ อย่ามาอวดโฉมที่นี่ให้เขารังเกียจ"
หลู่หงเหมยถูกเตะล้มอีกครั้ง แต่ก็ยังรีบลุกขึ้น จ้องเขม็งไปที่หลู่ซือเหนียน "พี่ลูกพี่ลูกน้องคนที่สอง รับฉันเถอะนะ ฉันตัวสะอาด ยังไม่เคยให้ใครแตะต้อง"
"หลินหว่านก่อนหน้านี้เคยคบหากับเยาวชนปัญญาชนโจวนะ ใครจะรู้ว่าพวกเขาทำอะไรกันมาบ้าง?"
หลู่ซือเหนียนสีหน้าดำคล้ำลงอีก "ลุงครับ ถ้าลุงไม่จัดการ ฉันจะแจ้งตำรวจจับคนแล้วนะ"
"แจ้งตำรวจ?" ผู้ใหญ่บ้านตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหลังลง "แจ้งเถอะ เด็กคนนี้ฉันจัดการไม่ได้แล้วจริงๆ"
"แจ้งตำรวจไม่ได้!" มีคนออกมาคัดค้านทันที "อีกไม่นานก็จะถึงสิ้นปีแล้ว กำลังจะประเมินกองการผลิตดีเด่น เรื่องนี้ต้องไม่ส่งผลกระทบ"
หลู่ซือเหนียนหัวเราะเย้ย "แล้วพวกคุณว่าไงล่ะ เรื่องนี้จะจัดการยังไง? หลู่หงเหมยตั้งใจจะทำลายครอบครัวฉัน แถมยังใส่ร้ายป้ายสีภรรยาฉันอีก ถ้าเป็นพวกคุณ จะทนได้เหรอ?"
"เมื่อก่อนหลู่หงเหมยไม่ใช่ถอดเสื้อแล้วซบอกหลู่ซือเฉินหรือไง? ทำไมตอนนี้เปลี่ยนคนแล้วล่ะ?"
"นี่มันหมายความว่าไง พี่ใหญ่ทำไม่สำเร็จ เลยเปลี่ยนมาเป็นคนรองเหรอ?"
"ถุย! ไร้ยางอายสิ้นดี ทำให้ทั้งกองการผลิตของพวกเราเสียชื่อเสียงไปหมด"
"ไม่ต้องพูดถึงซือเหนียนไม่เอาเธอ ใครจะกล้ารับคนที่ไม่รู้จักรักษาตัวแบบนี้ไปเลี้ยง?"
"พวกคุณเงียบๆ ไปเลย! ห้ามพูดจาไร้สาระ! ตัวฉันสะอาดบริสุทธิ์ เก็บไว้ให้พี่ลูกพี่ลูกน้องคนที่สองมาตลอด ไม่มีใครแตะต้องฉัน"