หากยังดื้อดึงต่อไป ด้วยนิสัยของคุณยายกู้แล้ว ท่านอาจไล่เขาออกจากบ้านจริงๆ
กู้หมิงหยวนไม่กล้าสู้หน้าเดือด จึงลากกู้ซิงฉือกลับเมืองหลวง
สถานการณ์บังคับ หนทางสุดท้ายที่จะช่วยกู้หนิงหนิงได้ ก็มีเพียงหลานหยาน ภรรยาของเขาเท่านั้น
แต่กู้หมิงหยวนก็ไม่กล้าฝากความหวังไว้มากนัก
เพราะตลอดหลายปีมานี้ หลานหยานไม่เคยละทิ้งการตามหาลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองเลยแม้แต่วันเดียว
แต่ถ้าไม่ลอง กู้หนิงหนิงก็ต้องติดคุก อย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด
“เอี๊ยนเอ๋อ มีเรื่องหนึ่งฉันอยากบอกเธอ แต่เธอต้องสัญญาก่อนว่าห้ามตื่นเต้นเกินไป”
“เฮ้อ ยังจะมีเรื่องอะไรให้ฉันต้องตื่นเต้นอีกเล่า?”
หลานหยานเกิดในตระกูลบัณฑิต ร่างกายไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก มีความงามแบบสาวป่วยที่ดูน่าเวทนา ใครเห็นก็เป็นต้องเมตตา
“เธอหัวใจไม่ดี ฉันก็เป็นห่วงนี่นา?” กู้หมิงหยวนจับมือเธอไว้ สายตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
“พูดมาเถอะ ฉันไม่เป็นไร”
“ที่จริง... ฉันเจอลูกสาวของเราแล้ว ตอนนี้เธอชื่อหลินหว่าน เพียงแต่...”
“เธอเจอหนูน้อยจริงเหรอ? เธออยู่ที่ไหน? ช่วงหลายปีนี้เธอเป็นอย่างไรบ้าง? เธอโกรธฉันจนไม่ยอมกลับมาหรือเปล่า?” หลานหยานยังไม่ทันฟังเขาพูดจบ มือที่เพิ่งจะดึงกลับก็กระชากเขาจนแน่นทันที
“เห็นไหม ลูกบอกแล้วว่าอย่าตื่นเต้น เธอใจเย็นก่อน ฟังฉันค่อยๆ เล่า”
“พาฉันไปพบเธอก่อน เรื่องอื่นไว้ทีหลัง”
“เอี๊ยนเอ๋อ ใช่ว่าฉันไม่พาเธอไป แต่เป็นเธอไม่ยอมพบฉันเอง”
“เธอทำอะไรลงไป? ทำไมเธอไม่ยอมพบเธอ?”
กู้หมิงหยวน “...”
ได้ภรรยาที่ฉลาดเกินไปนี่มันเป็นภาระจริงๆ ยังไม่ได้พูดอะไรเลย ก็ถูกเธอแกะจนเกลี้ยงแล้ว
“พ่อกับแม่รู้เรื่องหรือยัง? งั้นบอกพวกท่าน แล้วเราค่อยไปด้วยกัน”