โชคยังดีที่ช่วยให้เสวี่ยอัปเกรดได้ สำเร็จยิ่งกว่าสุ่มเจอข้าวสารเสียอีก หลินหว่านดีใจสุดๆ
"สุ่มต่อ"
"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่ได้รับการ์ดทอง ทรัพยากรทางการแพทย์: ตัวเก็บขี้ดินหนึ่งตัว ยานี้เมื่อผสมกับสมุนไพรอีกเจ็ดชนิด จะสามารถปรุงเป็นยาลูกกลอนกระดูกงอกใหม่ได้ ช่วยซ่อมแซมกระดูกได้ ต้องการใช้หรือไม่?"
สุ่มได้ยาเพิ่มอีกหนึ่งชนิด? หลินหว่านดีใจจนอยากส่งเสียง cheer
นี่เป็นยาชนิดที่ห้าแล้ว ขอแค่ได้อีกสามชนิดก็สามารถปรุงยาลูกกลอนกระดูกงอกใหม่ได้ แล้วขาของหลู่ซือเหนียนก็จะหายขาดในที่สุด
นี่คือสิ่งที่เธออยากทำมาตลอด ในที่สุดก็เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
เธอไม่ได้สุ่มการ์ดต่อ วันนี้โชคดีพอแล้ว ต่อให้สุ่มต่อก็คงไม่ได้ของดีกว่านี้
โอกาสที่เหลืออีกสองครั้งก็เก็บไว้ก่อนเถอะ
หลี่เจี้ยนกั๋วส่งคนไปจับตาดูหลินหว่านอยู่หลายวัน พบว่าชีวิตความเป็นอยู่ของเธอเรียบง่ายจนน่าตกใจ
ทุกวันนอกจากไปทำงานก็กลับบ้าน ไม่ช้อปปิ้ง ไม่ไปเยี่ยมใคร แถมแทบไม่มีเพื่อนฝูง
ภรรยาของซุนปั๋วเหวินก็แค่แวะไปหาเธอเป็นบางครั้ง สิ่งที่นำไปให้ก็มีแค่ผัก ไข่ อะไรพวกนั้น
ตั้งใจไว้ว่าจะจับข้อผิดพลาดของเธอ แล้วข่มขู่ให้เธอยอมมอบงานและจักรยาน
ดูเหมือนว่าทางนี้จะไปไม่รอด
ขณะที่เขาคิดหาทางออกไม่ได้ หมาเยว่เอ๋อก็มาถึง
"คุณหลี่ ทำไมหน้าบึ้งตึงแบบนั้นล่ะ เจออะไรเข้าหรือเปล่า?"
ก็ไม่ใช่ลูกสาวสุดที่รักของเธอน่ะสิ หลินหว่านน่ะ ไม่เพียงไม่ยอมให้จักรยานซิ่วซิ่ว แล้วยังลงไม้ลงมือตีซิ่วซิ่วอีกต่างหาก