เจิ้งไคตะลึงไปครู่หนึ่ง คิดไม่ถึงว่าหลานหยานจะถามตรงขนาดนี้
"คือว่า...ป้าหลาน ผมอยากให้ผมกับกู้หนิงหนิงแต่งงานกันไหม หรือไม่อยากให้แต่ง?"
"เรื่องระหว่างพวกเธอฉันไม่สนใจ ขอแค่เธอไม่มาทำให้หว่านหว่านลำบากใจ ฉันก็ขอบคุณมากแล้ว"
"ผมจะไม่ไปทำอะไรพยาบาลหลินแน่นอน ป้าไม่ต้องกังวลไป"
"หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันจะปิดประตูแล้ว"
เจิ้งไคในใจรู้สึกผิดหวังไม่น้อย ทำไมยังไม่ชวนเขาเข้าไปข้างในอีกนะ?
เขาคิดอุบายได้ทันที "ป้าหลาน หมั้นหมายกับตระกูลกู้ของผมนั้น ตกลงไว้กับลูกสาวคนเดียวของตระกูลกู้ ตอนนี้กู้หนิงหนิงไม่ใช่ลูกสาวคนเดียวของตระกูลกู้แล้ว งั้นคนที่ผมจะแต่งงานด้วยก็ต้องเปลี่ยนคนใช่ไหม?"
"ตอนที่เราตามหาหว่านหว่านเจอ เธอแต่งงานไปแล้ว"
"พยาบาลหลิน แต่งงานแล้ว?" เจิ้งไคสีหน้าไม่อยากเชื่อ "เธอเพิ่งจะอายุเท่าไหร่กัน? ทำไมรีบแต่งงานเร็วขนาดนี้?"
"คนบ้านนอกแต่งงานกันก็เร็วอยู่แล้ว"
"ถ้าอย่างนั้น พยาบาลหลินโตมาที่บ้านนอกงั้นสิ? แต่ดูจากบุคลิกแล้ว ไม่เหมือนเลยนี่นา"
หลานหยานก็ไม่รู้จะตอบยังไงดี
คนทั้งคู่ยืนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง เจิ้งไคก็ยิ้มแบบสัญลักษณ์ประจำตัวออกมาทันที "ป้าหลาน ผมขอเจอพยาบาลหลินได้ไหม?"
"ถ้าเธออยากเจอเธอ คงไม่ต้องรอให้ฉันมาเปิดประตูให้หรอก กลับไปเถอะ หว่านหว่านกับเธอไม่มีวาสนาต่อกันหรอก"
พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าเจิ้งไคยังดื้อดึงอยู่อีก ก็คงเสียชื่อเสียงของการเป็นคุณชายใหญ่เมืองหลวงไป
"งั้น...ผมไม่รบกวนแล้วล่ะ"