กู้ซิงฉือรู้สึกหงุดหงิดใจอย่างมาก
ฉู่ซินหลานตอนแรกที่มาที่เมืองซินหลินก็เป็นการยืมตัวมาช่วยงาน เธอยังสามารถกลับไปทำงานที่โรงพยาบาลในเมืองหลวงได้
แต่เขานั้นอยากจะย้ายไปทำงานในหน่วยงานดีๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่เช่นนั้นตอนแรกเขาก็คงไม่มาที่ที่แม้แต่นกยังไม่ขี้ใส่หัวแบบนี้
แต่หลินหว่านให้เวลาเขาแค่หนึ่งเดือน
ถ้าไม่ออกไป ก็จะนำหนังสือรับรองฉบับนั้นเปิดโปงต่อสาธารณะ
เรื่องนี้ แม้ความผิดทั้งหมดจะตกอยู่ที่ฉู่ซินหลาน แต่เขาที่เป็นคู่หมั้นก็มีส่วนช่วยส่งเสริมให้เรื่องเลวร้ายลงด้วยโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ไม่บริสุทธิ์นัก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านบนยังเขียนไว้ว่าตระกูลกู้ใช้กำลังข่มเหง รังแกชาวบ้าน
ถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ชื่อเสียงของตระกูลกู้พวกเขาก็จะพังพินาศไปเลย
กู้หมิงหยวนก็ปวดหัวไม่แพ้กัน รู้ก่อนว่าลูกสาวคนนี้มีความสามารถขนาดนี้ ตอนแรกเขาก็ควรจะเปลี่ยนท่าที
บางทีอาจจะทำให้เธอซึ้งใจและกลับมาช่วยงานตระกูลกู้ได้
แต่น่าเสียดายที่ของแพงที่สุดในโลกนี้คือยารักษาโรคเสียใจ
ด้วยความจำเป็น เขาจึงได้แต่วิ่งวุ่นหาทาง ให้หางานที่มีอำนาจจริงๆ สักหน่อยให้ลูกชายให้ได้
แต่เรื่องกลับไม่ราบรื่น
ทางด้านหลินหว่านจัดการปัญหาใหญ่โตได้สำเร็จ รู้สึกสดชื่นเบิกบานใจเป็นอย่างมาก
ที่โรงพยาบาลประจำเมืองก็กลับไปทำงานได้แล้ว ผู้อำนวยการโรงพยาบาลออกมาต้อนรับเธอถึงที่
"สหายหลินหว่าน ผมจัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้เธอแล้ว ไม่ต้องเป็นผู้ช่วยแล้ว ให้นั่งตรวจคนไข้ได้เลย"
"ไม่ต้อง ไม่ต้อง ฉันชอบทำงานเล็กๆ น้อยๆ มากกว่า" หลินหว่านรีบโบกมือปฏิเสธ นั่งตรวจคนไข้จะได้แต้มบุญกี่แต้มกันเชียว ยังไงการได้เผชิญหน้ากับคนไข้โดยตรงถึงจะได้ผลมากกว่า