เมื่อเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง ฉือหยวนถึงได้รู้ว่าเจ้าของงานเลี้ยงวันเกิดคือผู้อำนวยการสถานีช่องกล้วยหอม
เจียงเฮ่าเฉินเพิ่งก้าวเข้าไป คนในห้องจัดเลี้ยงก็จำเขาได้กันหมด หลังจากหายหน้าจากวงการ เขาก็ไม่ค่อยออกงานสังสรรค์ นั่นยิ่งทำให้การปรากฏตัวของเขาครั้งนี้ดูทรงคุณค่า
หลังจากเจียงเฮ่าเฉินทักทายกับผู้คนครู่หนึ่ง เขาก็แนะนำฉือหยวนให้ทุกคนรู้จักอย่างเป็นธรรมชาติ “นี่คือฉือหยวน เด็กในสังกัดบริษัทของผม”
หากเป็นก่อนวันนี้ คนในห้องจัดเลี้ยงคงมีไม่กี่คนที่รู้จักฉือหยวน แต่เมื่อคืนก่อนฉือหยวนเพิ่งขึ้นแสดงในงานกาล่าช่องกล้วยหอม และการแสดงยังโด่งดัง ทุกคนจึงพอมีเขาอยู่ในความทรงจำ
ผู้อำนวยการสถานีหวังจำได้ทันที “ผมรู้แล้ว การแสดงที่เรตติ้งสูงสุดเมื่อคืน เป็นผลงานของคุณใช่ไหม”
ฉือหยวนรีบถ่อมตัว “เป็นเพราะทีมงานวางแผนมาดีครับ”
ผู้อำนวยการสถานีหวังหัวเราะร่วน “ทีมงานวางแผนตั้งหลายโชว์ มีแต่ของแกนั่นแหละที่โด่งดัง แสดงว่าเป็นความดีความชอบของแก”
ฉือหยวน “ท่านชมเกินไปแล้วครับ”
ผู้อำนวยการสถานีหวังถึงขั้นเรียกผู้กำกับโดยรวมของงานกาล่าเมื่อวานมาหา “ผู้กำกับหยาง มีเด็กดีๆ แบบนี้ ต่อไปหาโอกาสร่วมงานกันเยอะๆ สร้างการแสดงโด่งดังอีกนะ”
เพราะโชว์ “ระบำบวงสรวงบรรพบุรุษจิ้งจอก” โชว์เดียว เรตติ้งงานกาล่าวันตรุษเล็กกลับสูงกว่างานกาล่าปีใหม่วันขึ้นปีใหม่ด้วยซ้ำ ผู้กำกับหยางก็ดีใจมาก เมื่อมองฉือหยวนก็พลอยชื่นชอบมากขึ้น ยิ่งกว่านั้นผู้กำกับสถานียังเอ่ยปาก จึงรีบบอกว่า
“เดี๋ยวแอดวีแชทไว้ มีโอกาสค่อยร่วมงานกันเยอะๆ”