หลังจากฉือหยวนอาบน้ำเสร็จออกมา เสื้อผ้าก็ถูกส่งมาถึงแล้ว
เจียงเฮ่าเฉินยื่นเสื้อผ้าให้เขา สีหน้ากลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง: "ผมมีธุระด่วนต้องไปจัดการ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จคุณกลับไปก่อนเถอะ เรื่องหลังจากนี้ผมจะให้คนจัดการ"
ฉือหยวนอยากถามว่าจะจัดการเรื่องของเขายังไง แต่คำพูดมาถึงปากก็กลืนกลับลงไป กลัวว่าถ้าถามไปจะดูกระตือรือร้นเกินไป
คุณเจียงชมว่าเขาเป็นเด็กดี คิดว่าน่าจะชอบที่เขาเชื่อฟัง
ฉือหยวน: "ครับ"
พอนฉือหยวนเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำเสร็จออกมา เจียงเฮ่าเฉินก็ไม่อยู่ในห้องแล้ว
ฉือหยวนผิดหวังเล็กน้อย ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองจะได้ออกไปพร้อมกับคุณเจียง สมกับที่คิดไว้ว่ามันโลภเกินไป
เมื่อเจียงเฮ่าเฉินไม่อยู่ ฉือหยวนก็อยู่ต่อไม่ดี เขาหยิบเสื้อผ้าที่ถูกเหยียบยับเยินตั้งแต่เมื่อคืนขึ้นมาจากพื้นเพื่อเอากลับไปด้วย เสื้อตัวนี้แพงมาก เป็นหนึ่งในชุดออกงานไม่กี่ชุดของเขา เอากลับไปซักแล้วรีด ก็ยังใส่ได้
เปิดมือถือ ฉือหยวนเลื่อนดูข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน พี่หงไม่ได้ติดต่อเขา มีแค่ข้อความจากหวงไข่เพื่อนร่วมห้อง บอกว่าวันนี้กลับมาจากทำงานต่างจังหวัด ตอนเย็นกินหม้อไฟด้วยกัน
ฉือหยวนตอบกลับไปว่าไม่อยากกินหม้อไฟ
หวงไข่ตอบกลับอย่างรวดเร็ว: {งั้นกินอย่างอื่น อาหารเสฉวนหรือหูหนาน?}
ทำไมมีแต่เผ็ดนะ
ฉือหยวน: {ผมอยากกินอาหารหังโจว}
หวงไข่: {รสนิยมคุณเปลี่ยนกะทันหันเลยนะ ช่างเถอะ ไปกินบุฟเฟ่ต์แล้วกัน}
ฉือหยวนตกลง พอออกจากวีแชทก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าเหมือนเขายังไม่มีวีแชทของเจียงเฮ่าเฉิน
