ตอนที่เจียงเฮ่าเฉินรู้ว่าคืนนี้ฉือหยวนจะไม่กลับมา มีอยู่ชั่วขณะหนึ่งที่เขาพลุ่งพล่านอยากจะกลับไปเมือง B เหมือนกัน
ลังเลใจอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็หักห้ามใจไว้ได้
หลังจากรู้ตัวว่าชอบฉือหยวน หลายสิ่งที่เมื่อก่อนไม่เคยสังเกตเห็น เจียงเฮ่าเฉินก็เข้าใจแจ่มแจ้งขึ้นมาในทันใด
เช้าวันนั้นเขากับฉือหยวนโทรศัพท์คุยกัน บอกว่าตัวเองกลับไปเมือง B แล้ว สิ่งแรกที่ฉือหยวนได้ฟัง กลับกลายเป็นขอโทษเขา บอกว่าไม่รู้ว่าเขากลับไปเมือง B เลยไม่ได้พักอยู่ที่อพาร์ตเมนต์นั่น
ดังนั้น สำหรับฉือหยวนแล้ว การที่เขากลับไป ก็เท่ากับว่าต้องการการปรนนิบัติ ต้องการให้ฉือหยวนออกจากบ้านของตัวเอง มาพักในอพาร์ตเมนต์
ในชั่วขณะนั้น เจียงเฮ่าเฉินรู้สึกพ่ายแพ้ยิ่งนัก
เจียงเฮ่าเฉินไม่มีประสบการณ์มากนัก แต่เขาเคยเห็นมามาก ชุยตงเลี้ยงดูคนรักไว้ไม่น้อย พวกคนรักที่ชุยตงเคยเลี้ยงดูแล้วภายหลังเลิกรากัน พวกที่ไปได้สวยกว่าเดิมหน่อย เมื่อมาเจอชุยตงในงานอีเวนต์อีกครั้ง ต่างแสดงท่าทีเหินห่างมาก
ปีที่แล้วมีดาราสาวคนหนึ่งแต่งงานกับคุณชายใหญ่แห่งกลุ่มบริษัทฟาง ชุยตงได้รับการ์ดเชิญ แต่กลับไม่ไปร่วมงานแต่ง
ตอนนั้นชุยตงบ่นกับเขาว่า “เจ้าสาวนี่คือดาราสาวเล็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดูไว้เมื่อห้าปีก่อน คิดไม่ถึงเลยว่าไม่กี่ปีจะได้แต่งเข้าตระกูลใหญ่ แต่ก็เพราะเธอส่งข้อความมาขอร้องไม่ให้ฉันไปร่วมงานแต่งนี่แหละ ฉันถึงนึกไม่ออกเลยว่าเธอเป็นใคร”
เจียงเฮ่าเฉิน “แล้วทำไมเธอไม่ให้คุณไปร่วมงานแต่งล่ะ”
ชุยตง “นี่เจ้าก็ไม่เข้าใจแล้วล่ะ ไม่ว่าตอนนี้เธอจะไกลแค่ไหน ขอแค่ฉันปรากฏตัวต่อหน้าเธอ เธอก็จะกลายเป็นดาราสาวน้อยที่ต้องให้ฉันเลี้ยงดูโดยอัตโนมัติ ฉันนี่แหละคือประวัติดำพร้อยของเธอ คนเราจะแต่งงานก็ย่อมไม่อยากเจอหน้าฉันอยู่แล้ว”
เจียงเฮ่าเฉินแค่คิดว่า ในใจของฉือหยวน บางทีตัวเขาเองก็เป็นประวัติดำพร้อย ก็พลันอึดอัดใจจนแทบบ้า
“อาจารย์ฉือขึ้นเทรนด์แล้ว”
“ฉันก็เห็นเหมือนกัน ถ่ายรูปได้หล่อมากเลย”