สตูดิโอของหยานชวน
เฉียนเหล่ย ผู้จัดการส่วนตัวของหยานชวนลงมารับแขกด้วยตัวเอง "ยินดีต้อนรับอาจารย์ฉือ อาจารย์หลี่"
ศิลปินในสังกัดของตัวเองมีนิสัยสันดานยังไง เฉียนเหล่ยรู้ดี ผ่านมาหนึ่งปีแล้วยังไม่เลิกคิด นี่ทำให้ตอนเฉียนเหล่ยจับมือกับฉือหยวนอดมองเขาเพิ่มอีกหลายตาไม่ได้
หลี่เว่ยหรานเป็นฝ่ายรับช่วงพูดต่อ "พวกเราพรุ่งนี้เช้ายังต้องรีบกลับไปถ่ายละคร ไม่ทราบว่าทางนี้จะถ่ายคลิปวิดีโอแบบไหน ใช้เวลาประมาณเท่าไหร่ แล้วงานหลังการผลิตใครจะดูแล"
เฉียนเหล่ยชื่นชมวิธีการทำงานที่กระฉับกระเฉงของหลี่เว่ยหราน ตอบอย่างไม่อ้อมค้อม "บททางเรานี่เขียนไว้เรียบร้อยแล้ว เป็นคลิปสั้นแค่ไม่กี่สิบวินาทีเอง ด้วยฝีมือการแสดงของอาจารย์ฉือกับหยานชวนบ้านเรา ถ่ายแป๊บเดียวก็เสร็จ งานผลิตต่อจากนี้ฝั่งเรารับผิดชอบ แน่นอนว่าก่อนอัปโหลดจะให้ทางคุณดูก่อน"
หลี่เว่ยหรานถึงวางใจ "งั้นเริ่มถ่ายเมื่อไหร่"
เฉียนเหล่ย "เริ่มเลยได้เลย ไม่ขอเดินดูก่อนหรือ อาจารย์ฉือต่อไปก็น่าจะเปิดสตูดิโอเหมือนกัน พอดีผมแนะนำให้ได้นะ"
หลี่เว่ยหรานหันมามองฉือหยวน ฉือหยวนส่ายหน้า "ไม่ต้อง ถ่ายคลิปเลยดีกว่า"
เฉียนเหล่ยก็ไม่ได้รั้ง "ได้ งั้นผมพาพวกคุณไป"
เฉียนเหล่ยพาทั้งสามคนขึ้นไปชั้นบน ในห้องแต่งหน้า หยานชวนกำลังแต่งหน้าอยู่ก่อนแล้ว
พอหยานชวนเห็นฉือหยวนมา ก็ไม่ได้แสดงท่าทีกระตือรือร้นอะไร แค่ยื่นบทในมือให้ฉือหยวน "นี่บท คุณดูก่อน"
ฉือหยวนรับไปแล้วก้มหน้าก้มตาอ่าน
ในห้องแต่งหน้าเล็กเกินไป คนเยอะทำให้ดูแออัด หลังจากทักทายกันแล้ว หลี่เว่ยหรานก็ให้เสี่ยวเจ้าตามจูเฟิงไปเตรียมชุดที่จะใช้ถ่ายทำ ส่วนตัวเธอเองไปที่ห้องประชุมกับเฉียนเหล่ยเพื่อคุยเรื่องพรีเซนเตอร์ให้ซิงถู