"ตรงนี้..."
ฉือหยวนรู้สึกได้ถึงปลายนิ้วอุ่นของเจียงเฮ่าเฉินกำลังลูบไล้อยู่ตรงหว่างคิ้วของเขา
"ยังล้างไม่สะอาดนะ"
ฉือหยวนกระพริบตา ขนตายาวหนาสะบัดผ่านปลายนิ้วของเจียงเฮ่าเฉิน "เพื่อให้ขึ้นเวทีแล้วผลดี ช่างแต่งหน้าใช้สีพิเศษวาดลวดลายบนหน้าผาก มันล้างออกยากนิดหน่อย"
ลวดลายบนหน้าผากของเด็กหนุ่มนั้นงดงามจริง ๆ ไม่ใช่แค่บนเวที บนเตียงก็งดงามเช่นกัน ไม่รู้ว่าช่างแต่งหน้าผสมอะไรลงไปในสี พอหน้าผากมีเหงื่อ สีไม่เพียงแต่ไม่เลือนหาย กลับเปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ ออกมา
เจียงเฮ่าเฉิน: "ออยล์ล้างหน้าก็ล้างไม่ออกเหรอ?"
ฉือหยวน: "ผมใช้ครีมอาบน้ำล้าง ในห้องน้ำไม่มีออยล์ล้างหน้าครับ"
เจียงเฮ่าเฉิน: "เดี๋ยวฉันให้ป้าจัดมาเพิ่ม"
ฉือหยวนชะงักไปเล็กน้อย "นี่คือบ้านของคุณชายเจียงเหรอครับ?"
เจียงเฮ่าเฉินหัวเราะ "แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ หรือว่าฉันจะพาแกไปทำเรื่องแบบเมื่อคืนในบ้านคนอื่นได้"
ฉือหยวนเขินอาย "ผม... ผมแค่ไม่คิดว่าคุณชายเจียงจะมีบ้านที่เมือง H ด้วย"
เจียงเฮ่าเฉิน "ทางช่องกล้วยหอมมีรายการวาไรตี้เยอะ เมื่อก่อนมาบ่อย อยู่โรงแรมประจำก็ง่ายที่จะโดนคนถ่ายรูป เลยซื้อวิลล่าไว้หลังนึง แต่ว่า ไม่ได้มานานแล้ว กำลังคิดว่าจะขายทิ้ง"
ฉือหยวนพยักหน้า "อ้อ"
เจียงเฮ่าเฉินมองเขาแวบหนึ่ง "เอาไหม?"
ฉือหยวน "ผมเหรอ?"
เจียงเฮ่าเฉิน "ต่อไปแกคงจะมาที่นี่บ่อย มีบ้านไว้ก็สะดวกกว่า ถ้าอยากได้ ฉันจะไม่ขายต่อละ โอนให้แกเลย"
ฉือหยวนรีบส่ายหน้า "ไม่ไม่ไม่ มันแพงเกินไป"
เจียงเฮ่าเฉิน "ในสัญญาไม่ใช่ว่าเขียนไว้เหรอว่าจะให้บ้านแกหลังนึง หรือว่าแกชอบบ้านที่อื่น?"
