ครั้งแรก
ครั้งแรกที่ฉือหยวนตื่นสายกว่าเจียงเฮ่าเฉิน เมื่อตื่นขึ้นมา บนร่างกายยังมีสัมผัสที่หลงเหลือจากเมื่อคืน ทำให้เขาหน้าแดงซ่านไปหมด
เมื่อคืน คุณเจียงเมื่อคืนช่าง...
ฉือหยวนอดคิดไม่ได้ จากนั้นก็ทุบเตียงอย่างหงุดหงิด
ทำไม ถึงร้องไห้ออกมาได้นะ
แต่คุณเจียงบอกว่าชอบเขาแล้ว
“เจ้าเหมียวน้อย คืนนี้เธอช่างน่ารักน่าชังนัก”
คนที่แอบชอบมานานหลายปีโอบกอดเขาและบอกว่าชอบ เขาจะทนไม่ให้ร้องไห้ได้ยังไง
ตอนน้ำตาไหลออกมา ตัวเขาเองยังไม่ทันรู้สึกด้วยซ้ำ เจียงเฮ่าเฉินเป็นคนเตือนเขา
“ร้องไห้ทำไม พี่ทำให้เธอเจ็บหรือเปล่า”
ฉือหยวนแค่ส่ายหน้า กอดเจียงเฮ่าเฉินไว้แน่น พยายามอย่างยิ่งที่จะขยับตัวให้เข้ากับเจียงเฮ่าเฉิน ใช้การกระทำแสดงออกถึงความชอบของตน
หลังจากนั้นหลับไปได้ยังไง ฉือหยวนจำไม่ได้แล้ว ในความทรงจำสุดท้าย เขาได้ยินแว่วๆ ว่าคุณเจียงพูดกับเขาว่า “ร้องไห้ได้น่าสงสารอย่างนี้ แต่ฉันกลับยิ่งอยากแกล้งเธอ เจ้าเหมียวน้อย เธอจะคิดว่าฉันเกินไปไหม”
“ไม่เกินไปหรอกครับ ผมชอบให้คุณแกล้ง”
ฉือหยวนพูดเบาๆ เสียงหลุดออกมาจากปาก ถึงได้รู้ว่าคอตัวเองแหบแห้งไปแล้ว
ในห้องนอนดังเสียงเคลื่อนไหวเบาๆ ฉือหยวนได้สติ มองดูเวลา พบว่าเลยเที่ยงมาแล้ว เขารีบลุกจากเตียง อดทนต่อความปวดเมื่อย จะใส่เสื้อผ้า แต่กลับพบว่าในห้องนอนไม่มีเสื้อผ้าของเขาเลย
ก่อนหน้านี้หลังจากมีอะไรกัน เขาจะตื่นก่อน แล้วนอนบนเตียงรอให้คุณเจียงตื่นแล้วค่อยตื่นพร้อมกัน คุณเจียงรู้ว่าเขาไม่มีเสื้อผ้า ก็จะไปหาเสื้อผ้าของตัวเองจากตู้เสื้อผ้ามาให้เขา