หกโมงเช้า ฉือหยวนเตรียมตัวไปกินข้าวเช้า
เขานัดกับนักแสดงเจ้าบทบาทหยานไว้ออกเดินทางตอนเจ็ดโมง กะว่าจะไปกินข้าวก่อน แล้วค่อยลงไปรอ สุดท้ายพอเปิดประตูห้องออกมา ห้องข้าง ๆ ก็มีคนเดินออกมาเหมือนกัน
"จิ้งจอกน้อย อรุณสวัสดิ์"
ฉือหยวนยืนแข็งทื่อมองหยานชวนที่จู่ ๆ ก็โผล่มาจากห้องข้าง ๆ จำได้ว่าห้องนั้นเป็นของนางรองหลานเสวี่ยไม่ใช่เหรอ
นี่เขาเผอิญไปพบเรื่องลับเข้าหรือเปล่า
สองคนนี้ทำเรื่องแบบนี้แล้วทำไมไม่หลบ ๆ ซ่อน ๆ กันบ้าง
"ผม...ผมจะไม่พูดออกไปเด็ดขาด" ฉือหยวนหลุดปากพูดออกไปโดยไม่รู้ตัว
หยานชวนหัวเราะทันที "ใจดีจังเลย ไม่คิดจะขอค่าปิดปากหน่อยเหรอ"
ฉือหยวน "ไม่ต้อง"
หยานชวน "แต่แกไม่เอาน่ะฉันไม่วางใจ"
ฉือหยวนงงจนพูดไม่ออก ทำไมถึงมีคนรนหาที่จะยัดเงินให้เขาด้วยนะ
"ฮ่า ๆ ๆ ~~" หยานชวนถูกท่าทีของฉือหยวนทำให้ขำกลิ้ง ตัดสินใจได้แล้วว่ามันเป็นเด็กซื่อ "ฉันล้อเล่น เมื่อวานฉันแลกห้องกับหลานเสวี่ย ตอนนี้ฉันอยู่ห้องนี้"
แลกห้อง?
ที่กองถ่ายจัดห้องสวีทที่ดีกว่าให้พระเอก แล้วเขาจะเปลี่ยนมาอยู่ห้องธรรมดาทำไม
ฉือหยวนกำลังครุ่นคิด ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามีเงามืดมาบดบังตรงหน้า หยานชวนเข้ามาใกล้เขามากจนไม่รู้ตัว เขาถอยหลังก้าวหนึ่งโดยอัตโนมัติ หลังเลยชนเข้ากับประตู
หยานชวนมีดวงตาลึกซึ้งเปี่ยมเสน่ห์คู่หนึ่งที่สวยงามเหลือเกิน แฟนคลับเคยพูดว่า ขอแค่ถูกเขามองก็เหมือนกำลังถูกรัก และตอนนี้ ดวงตาคู่นี้กำลังจ้องมองฉือหยวนอย่างแน่วแน่
ลมหายใจถี่ยิบขึ้นเรื่อย ๆ กลิ่นอายอันตรายแต่ยั่วยวนแผ่ซ่านในอากาศ