ฉือหยวน?
ใช่ฉือหยวนจริง ๆ หรือ?
แม้จะเป็นเรื่องราวเมื่อนานมาแล้ว แต่เจียงเฮ่าเฉินกลับจำคืนนั้นได้ค่อนข้างแม่น
ผลงานแจ้งเกิดของเขาเรื่อง 《เงาพนาไศล》 ถ่ายทำกันที่มณฑลจี เขาจำได้ว่าตอนนั้นน่าจะเป็นภาคสอง คั่นด้วยงานโฆษณาที่ต้องบินกลับไปถ่ายที่เมือง B เขาจึงรีบออกจากกองตั้งแต่กลางคืน มุ่งหน้าไปสนามบิน
ผลคือรถแล่นไปได้ไม่นาน ก็เจอคนกลิ้งตกลงมาจากเนินเขากลางทาง มาหยุดอยู่หน้ารถห่างไปราวสิบกว่าเมตร ถ้าไม่ใช่เพราะคนขับมีสติสัมปชัญญะ เหยียบเบรกทัน เกือบเฉี่ยวชนไปแล้ว
พอลุกขึ้นมาได้ เจียงเฮ่าเฉินถึงมองเห็นหน้าเจ้าตัวชัด ๆ คิ้วตาละอ่อนบริสุทธิ์ กลายเป็นเด็กอายุสิบกว่าขวบเสียอีก เด็กนั่นเจ็บไม่น้อย พอลุกขึ้นมาก็มองหน้ารถ แล้วยืนหลบไปข้างทางอย่างว่าง่าย
ถนนเขาช่วงนั้นไม่มีหมู่บ้านให้พักพิง อีกทั้งยังเป็นเด็ก เจียงเฮ่าเฉินจะไม่สนใจได้อย่างไร จึงให้ผู้ช่วยลงไปเรียกขึ้นรถ
พูดคุยอะไรกันบ้าง เจียงเฮ่าเฉินจำไม่ได้เพราะผ่านมานาน จำได้เพียงว่าเด็กคนนั้นแอบหนีออกจากบ้าน บอกว่าพ่อไม่ให้เรียนหนังสือ เขาจะไปตามหาแม่ที่เมืองเอก
เขาเองก็จะไปสนามบินที่เมืองเอกพอดี เลยคิดว่าจะไปส่งระหว่างทาง เสี่ยวชุยไม่เห็นด้วย กลัวพ่อแม่เด็กตามมาแล้วหาเรื่องเอา เด็กนั้นกลัวว่าตัวเองจะถูกส่งกลับ ตกใจจนเกือบกระโดดลงจากรถ
สุดท้ายเขาเองก็ยังยืนยันจะไปส่งเด็กที่เมืองเอก เพราะเขาสังเกตว่าเด็กวิ่งจนรองเท้าหายไปข้างหนึ่ง เท้าเปล่าเต็มไปด้วยบาดแผลที่ถูกหินบาด ใครจะพยายามสุดชีวิต วิ่งจนเท้าเต็มไปด้วยเลือดเพื่อหนีจากที่แบบนั้น เขาจะส่งเด็กกลับไปได้อย่างไร
เด็กรู้ว่าจะไม่ถูกส่งกลับ ก็ผ่อนคลายลง พวกเขาคุยกันสักพัก เขารู้ว่าเด็กเรียนดี ได้ทุนเข้าเรียนต่อโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งชื่อแปลกมาก เหมือนเป็นชื่อสถานที่ท่องเที่ยวท้องถิ่นที่ไหนสักแห่ง
หลังจากนั้นเด็กยังหิว เขาเลยให้… แฮมเบอร์เกอร์?
เจียงเฮ่าเฉินชะงักค้างพลัน
แฮมเบอร์เกอร์?
ฉือหยวนชอบกินแฮมเบอร์เกอร์
ครั้งแรกที่เขารู้ว่าฉือหยวนชอบกินแฮมเบอร์เกอร์ คือตอนที่ฉือหยวนเล่นเรื่อง 《ราชันบัลลังก์》 เขาถามเสี่ยวเจ้าว่าฉือหยวนชอบกินอะไร เสี่ยวเจ้าบอกว่าฉือหยวนชอบกินแฮมเบอร์เกอร์ที่สุด