สนามบินประเทศ M
เจียงเฮ่าเฉินเดินมือเปล่าออกมาจากสนามบิน
หลังจากรู้ว่าคนที่ฉือหยวนชอบอาจเป็นเขา เขาก็นั่งไม่ติด รีบซื้อตั๋วเครื่องบินระหว่างประเทศเที่ยวเร็วที่สุดแล้วบินมา
ตัวมาอยู่บนทางแล้ว แต่สมองยังเละเทะ หลายเรื่องเขาคิดไม่ค่อยตก แต่ความคิดที่อยากเจอฉือหยวน อยากสวมกอดอีกฝ่ายให้เร็วที่สุด พุ่งทะลุทุกอย่างออกมา
บินนานกว่าสิบชั่วโมง เขาไม่ได้หลับตาเลยสักนิด ในหัวมีแต่ภาพการใช้เวลาร่วมกับฉือหยวนตลอดสองปีนี้ คิดถึงคืนแรกที่เจอกันมากที่สุด
ตอนนั้นเขาคิดว่าฉือหยวนเป็นแค่ดาราหน้าใหม่ที่ชุยตงส่งมาให้ พอเห็นครั้งแรกก็มีแต่ตัณหา แล้วตอนที่ฉือหยวนเห็นเขาล่ะ รู้สึกยังไง?
ถ้าคนที่ฉือหยวนชอบคือเขาจริง ๆ แล้วการถูกคนที่ตัวเองชอบทำรุนแรงแบบนั้น เขาจะรู้สึกยังไง?
ความทรงจำที่เขาควรจะลืมไปแล้ว จู่ ๆ ก็กลับมาชัดเจนอย่างไม่น่าเชื่อ คืนนั้น เขาไม่ทันสังเกตว่าเด็กหนุ่มมีอะไรผิดปกติด้วยซ้ำ กลับคิดว่าสีหน้าแดงก่ำและเสียงหายใจหอบของเด็กหนุ่ม เป็นการจงใจยั่วยวนเขา
มันเป็นการหลับนอนเพื่อแลกเปลี่ยนผลประโยชน์อยู่แล้ว เขาจึงไม่มีความอดทนมากนัก เขาจำได้ว่าตัวเองกระชากเสื้อผ้าของเด็กหนุ่มออกอย่างแรง แล้วกดเขาลงในห้องน้ำ
นั่นเป็นครั้งแรกของฉือหยวน
ถึงแม้ฉือหยวนจะบอกนานแล้วว่านั่นคือครั้งแรกของเขา แต่มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้เจียงเฮ่าเฉินนึกถึงอีกที รู้สึกเจ็บแปลบราวกับถูกควักหัวใจ
เขาเหมือนมองเห็น เด็กหนุ่มดีใจสุดขีดยื่นหัวใจที่เต็มไปด้วยความจริงใจมาตรงหน้าเขา แต่เขากลับถามอย่างเย็นชาว่าราคาเท่าไหร่ แล้วก็โยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
เขาจำได้ว่าตอนแรกฉือหยวนไม่สบายตัว เจ็บจนครางออกมา ต่อมาเหมือนเขาพูดอะไรบางอย่าง เด็กหนุ่มก็ไม่ส่งเสียงอีกเลย แถมไม่ว่าเขาจะทำอะไร เด็กหนุ่มพอมีแรงเมื่อไหร่ก็จะขยับเข้ามาหาเอง