แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ทางนี้เพิ่งวางสายไป ทางนั้นมือถือของฉือหยวนก็มีข้อความจากโปรดิวเซอร์และผู้กำกับต่าง ๆ ส่งมาหาฉือหยวนไม่หยุด ไม่นานมือถือของฉือหยวนก็ได้รับข้อความหลายสิบข้อความ แม้กระทั่งส่งบทมาให้โดยตรง
ฉือหยวน: "คุณชายเจียง นี่... ทำอย่างไรดี"
"เรื่องนี้ไม่ต้องรีบ ให้หลี่เว่ยหรานจัดการ"
ในห้องพักโรงแรมชั้นเดียวกัน หลี่เว่ยหรานที่เพิ่งนอนลง จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังจนแทบระเบิด
หลี่เว่ยหราน: "..."
เจียงเฮ่าเฉินหยิบมือถือของฉือหยวนออกไป แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า "ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง คุณต้องทำเดี๋ยวนี้"
"อะไรหรือ"
เจียงเฮ่าเฉิน: "คุณฉือ คำเรียกฉันของคุณสมควรเปลี่ยนได้แล้วหรือยังนะ บนเตียงคุณเรียกฉันแบบนั้นมันเป็นเสน่ห์ แต่ในชีวิตประจำวันคุณก็ยังเรียกฉันแบบนั้น มันดูห่างเหิน หรือว่า... ลึก ๆ แล้วคุณไม่อยากสนิทกับฉัน"
ฉือหยวนไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้จริง ๆ เขาเพียงแค่เรียกจนชิน ชั่วขณะหนึ่งเปลี่ยนไม่ทัน
"ถ้าอย่างนั้น... คุณอยากให้ผมเรียกคุณว่าอะไร"
ยังมี "คุณ" อีก
เจียงเฮ่าเฉิน: "คุณลองเรียกมาสักสองสามแบบ ฉันจะเลือกดู"
ฉือหยวนอ้าปาก คิดคำเรียกในหัวหลายแบบ ยังไม่ทันเรียก หน้าก็แดงก่อน แต่ภายใต้แววตาเร่งเร้าของเจียงเฮ่าเฉิน ก็ยังเรียกออกมา: "อา... อาเฉิน เฉิน... พี่เฉิน เฮ่า... เฮ่าเฉิน"
น่าอายจัง เป็นอะไรไป
ทุกครั้งที่ฉือหยวนเรียกคำเรียกหนึ่งออกมา หัวใจของเจียงเฮ่าเฉินก็เต้นแรงขึ้นหนึ่งส่วน แต่ทั้งหมดนั้นไม่เหมาะกับฉือหยวนในตอนนี้: "เรียกชื่อเต็มของฉัน"