ความรู้สึกปลอดภัยเหรอ?
“ถะ……ถ้าอย่างนั้นผมเอาเงินเดือนตัวเองให้คุณ?” ฉือหยวนตอบทันควัน
เจียงเฮ่าเฉิน: “……”
ฉือหยวนเห็นเจียงเฮ่าเฉินชะงัก ตัวเองก็อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นเหมือนนึกอะไรได้ ถึงกับเขินจนอยากมุดดินหนี เขาลืมไปได้ยังไงว่าคุณชายเจียงรวยกว่าเขาตั้งเยอะ ตัวเองบ้าอะไรถึงพูดว่าจะยกเงินเดือนให้แบบนี้
เจียงเฮ่าเฉินชะงักเพียงชั่วพริบตา รีบได้สติกลับมา ขณะที่ฉือหยวนกำลังอายจนเกือบจะก้มหน้างุด ก็รีบตอบตกลงทันที: “ดี. งั้นเราแลกเงินเดือนกัน”
ฉือหยวนชะงัก: “แลกกัน?”
เจียงเฮ่าเฉิน: “ต้องแลกกันอยู่แล้ว ถ้าอยากให้ความสัมพันธ์มั่นคง การเงินก็ต้องผูกติดกันสิ ถ้ามีแค่ฉันใช้เงินนาย พอนายอยากเลิกกับฉันทีหลัง นายก็แค่ตัดเรื่องเงินส่วนนี้ทิ้งไป”
ฉือหยวน: “……”
รู้สึกเหมือนไม่ถูก แต่ก็ฟังขึ้นนะ
เจียงเฮ่าเฉิน: “นายต้องเอาเงินเดือนฉันไป และต้องใช้บ่อย ๆ ด้วย ยิ่งนายใช้มาก ฉันก็ยิ่งรู้สึกปลอดภัย เพราะถ้านายคิดจะเลิกกับฉัน……”
เจียงเฮ่าเฉินยื่นมือไปบีบใบหูฉือหยวน ก้มตัวลงใกล้ ใช้น้ำเสียงราวกับตัวร้ายในละครโทรทัศน์กล่าวว่า “ฉันจะทนายฟ้องนาย”
ดวงตาฉือหยวนเบิกกว้างทันที
“เช่นกัน ถ้าวันไหนฉันจะเลิกกับนายบ้าง แต่นายไม่ยอม นายก็ฟ้องฉันได้”