สำนักงานใหญ่เทียนอวี๋
ชุยตงประธานเทียนอวี๋มาทำงานตามปกติ ออกจากลิฟต์ มาถึงชั้นผู้บริหาร ก็เห็นเลขาสาวสวยและฉลาดของตัวเองทันที กำลังจะชมชุดของเลขาตามเคยว่าใส่แล้วดูดี จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งยื่นมาจากด้านข้าง คว้าตัวเขาลากไป
“อรุณ……”
“เชี่ย เชี่ย เชี่ย……”
เลขาสาวมองเจ้านายตัวเองถูกผู้ถือหุ้นและนักแสดงเบอร์หนึ่งของบริษัทลากไปอย่างใจเย็น ตอบช้าไปครึ่งจังหวะแต่ยังยืนกรานรายงานว่า “คุณเจียงมีธุระจะคุยกับคุณค่ะ”
พูดจบก็ไปที่ห้องน้ำชาเพื่อเตรียมกาแฟ
ในห้องทำงาน ชุยตงกำลังจัดเสื้อผ้าพลางด่าไปด้วย “แกเป็นบ้าอะไรหรือเปล่า ตกใจแทบตาย นึกว่าศัตรูที่ไหนตามมาเชือดฉันแน่ะ”
เจียงเฮ่าเฉินได้แต่มองเขา ไม่พูดอะไร
ชุยตงรู้จักเจียงเฮ่าเฉินดี ไม่ใช่คนที่จะมาอาละวาดง่าย ๆ “ว่ามาสิ เรื่องอะไร”
เจียงเฮ่าเฉิน “มีเรื่องให้ช่วยหน่อย”
ชุยตงสีหน้าเครียดขึ้นมาทันที “ร้ายแรงไหม”
เจียงเฮ่าเฉินพยักหน้า “อืม”
ชุยตงนึกถึงความเป็นไปได้สารพัด “อบายมุข การพนัน ยาเสพติด แกไปแตะอันไหนมา”
เจียงเฮ่าเฉินมุมปากกระตุก “เรื่องส่วนตัว”
ชุยตงใจที่ลอยอยู่คอถึงได้วางลง “เรื่องส่วนตัวนี่เอง งั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่แล้ว คงไม่ใช่……”
“หยุดความคิดแกได้แล้ว” เจียงเฮ่าเฉินรู้ว่าปากหมาของชุยตงไม่เคยพูดอะไรดี ๆ เลยขัดจังหวะเขา “แค่มีบางเรื่องที่แกค่อนข้างมีประสบการณ์ ก็เลยมาถามแกหน่อย”
ชุยตงกะพริบตา กะพริบตาอีกที พลางยิ้มอย่างชอบใจ “มีวันที่นักแสดงเจ้าบทบาทเจียงต้องมาขอคำปรึกษาจากฉันด้วย รีบบอกมาเร็ว”