เจียงเฮ่าเฉินเหมือนหาวิธีกลับมาใช้ชีวิตกับฉือหยวนได้อีกครั้ง และเริ่มทำตัว "ปกติ"
ฉือหยวนสัมผัสได้ถึงความปกตินี้ และทะนุถนอมมันอย่างระมัดระวัง
เรื่องของเซี่ยหลิงโจว ทั้งสองคนไม่มีใครเอ่ยถึง เจียงเฮ่าเฉินคิดว่าไม่จำเป็น เพราะในมุมมองของเขา ฉือหยวนกับเซี่ยหลิงโจวไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย ส่วนฉือหยวน ไม่กล้าถาม เขากลัวว่าหากถามไป สัญญาจะจบลงก่อนกำหนด
เขาถึงขั้นคิดอย่าง "ต่ำทราม" ว่า ตราบใดที่ยังรักษาความสัมพันธ์แบบนี้ไว้ได้ คุณชายเจียงก็จะไม่กลับไปคบกับเซี่ยหลิงโจวใช่ไหม
ใช่แล้ว ฉือหยวนไม่ชอบเซี่ยหลิงโจว เขารังเกียจคนที่ปฏิเสธความสัมพันธ์ถึง 28 ครั้งในการสัมภาษณ์แบบนั้น คนแบบนี้ ไม่คู่ควรกับความรักของคุณชายเจียง
เจียงเฮ่าเฉินดึงคนเข้ามาใกล้ แล้วก้มลงจูบหนึ่งที "นายไปแต่งหน้าก่อนเถอะ อีกสองวันฉันจะตามไป"
ฉือหยวน "ผมจะรอคุณครับ"
เจียงเฮ่าเฉินอุทาน "ในที่สุดก็มีงานถ่ายทำสักที ที่ฉันจะตามไปดูแลได้อย่างเปิดเผย"
ฉือหยวนทำท่าหวาดกลัว "โปรดิวเซอร์เจียง คุณจะทำอะไรกับผมในกองถ่ายครับ"
โปรดิวเซอร์เจียงสวมบททันที หมุนร่างเด็กหนุ่มในอ้อมแขนมากดติดผนัง "นายคิดว่ายังไงล่ะ"
ฉือหยวนตอบเสียงสั่น "ขอแค่ให้ผมได้เล่นเป็นพระเอก จะให้ทำอะไรผมก็ยอมครับ"
โปรดิวเซอร์เจียงที่เพิ่งเข้าถึงบทบาทชะงักค้างเพราะคำพูดนั้น บรรยากาศคลุมเครือก็สลายไปตาม
ฉือหยวนรอการส่งบทต่อจากโปรดิวเซอร์เจียงไม่มา จึงเงยหน้าขึ้นมองอย่างแปลกใจ สบเข้ากับดวงตาของเจียงเฮ่าเฉินที่เหมือนซ่อนคำพูดนับพันหมื่นเอาไว้