หลินซีกับจ้าวจื้อหยงงมของขึ้นมาถอดแยกกันสามรอบ กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไปห้าโมงครึ่ง เรือก็แทบไม่มีที่วางแล้ว ทั้งคู่จึงกลับบ้าน
น้ำมันสิบถัง เป็นน้ำมันเบนซินสองถังกับน้ำมันดีเซลแปดถัง หลินซีเอาน้ำมันดีเซลไปแค่สองถัง ส่วนที่เหลืออีกแปดถังยืนกรานให้สองครอบครัวแบ่งกันครึ่งต่อครึ่ง ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาปฏิเสธ
จะบ้าหรือไง น้ำมันของเธอใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมด น้ำมันที่ขนมาจากฐานในหุบเขาของสหรัฐฯ กองสูงเป็นภูเขาเล็ก ๆ ไปแล้ว
ถ้าไม่กลัวคนสงสัย ของพวกนี้เธอไม่อยากได้แม้แต่นิดเดียว
นอกจากน้ำมันสองถังที่เธอกับจ้าวจื้อหยงช่วยกันหามกลับบ้าน เสบียงอย่างอื่นก็ยังขนไปไว้ที่ชั้น 24 ตามเดิม
ตอนขนเที่ยวสุดท้าย หลินซีรู้สึกได้ว่ามีคนแอบมองอยู่ตรงปากบันได
เธอถอนหายใจ วันสงบสุขคงกำลังจะหมดลงแล้ว
เพราะหลินซีกับจ้าวจื้อหยงรับหน้าที่ขนถังน้ำมันขึ้นมา ส่วนของอย่างอื่นยกให้กับอู๋ลิ่งซู สวี๋กว่างชิง และจ้าวเสี่ยวเสี่ยว วันนี้พวกเขาก็ขนกันหลายเที่ยวเหมือนกัน
หลินซีเตือนว่าข้างล่างเริ่มมีคนจับตาดูชั้น 24 แล้ว ให้ระวังตัวกันไว้ อย่าใจดีจนเกินไป
จ้าวจื้อหยงพยักหน้า เขาเองก็ได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอยู่บ้าง
“วันนี้ทั้งกลางวันกับกลางคืนพักกันก่อน พรุ่งนี้กลางวันค่อยออกไปดูว่าหาประตูที่เหมาะ ๆ ได้ไหม ฉันอยากติดประตูเพิ่มตรงโถงบันไดของพวกเรา แล้วติดกล้องวงจรปิดไว้ข้างบน อย่างน้อยก็กันคนออกไปได้กลุ่มหนึ่ง”
สวี๋กว่างชิงพยักหน้า “ฉันมีกล้องอยู่พอดี จริงสิ บ้านหลินซีก็ควรติดสักตัวด้วย!”