หลินซีกับคนอื่น ๆ ยุ่งกันมาทั้งวัน ตอนนี้ทุกคนกำลังกินมื้อเย็นอยู่ในเต็นท์
มื้อเย็นเป็นอาหารสำเร็จรูปสำหรับทหารแบบเติมน้ำแล้วอุ่นเอง ซึ่งเย่เฉินกับพวกเป็นคนแจกให้ เทน้ำลงไปก็อุ่นได้เอง
ในแต่ละถุงมีข้าวผัดสองแบบ แบบหนึ่งเป็นข้าวผัดรวมมิตร อีกแบบเป็นข้าวผัดไส้กรอกจีน พร้อมซอสเผ็ดหอมหนึ่งซองเล็ก ถ้ากินไม่จุ ถุงเดียวก็แบ่งกันกินได้สองคน
อู๋ลิ่งซูกลัวว่าจะไม่พอ จึงเอาข้าวโพด มันเทศ มันฝรั่ง และหมั่นโถวที่พกมาเองวางบนเตาไฟเพิ่ม
ยังมีอาหารกระป๋องที่หลินซีแกล้งทำเป็นหยิบออกมาจากรถ ซึ่งทั้งหมดกักตุนมาจากสหรัฐอเมริกา
มีทั้งซุปเนื้อกระป๋อง หมูบดกระป๋อง เนื้อวัวกระป๋อง ปลาทูน่ากระป๋อง หอยนางรมกระป๋อง และผลไม้กระป๋อง เปิดฝาแล้วก็วางบนเตาได้เลย พออุ่นร้อนก็พร้อมกิน
เย่เฉินกลัวว่าพวกเขาจะกินไม่อิ่ม เลยหยิบอาหารสำเร็จรูปสำหรับทหารมาให้อีกหลายชุด แต่พอเห็นว่าพวกเขากินกันอย่างเอิกเกริก เขาก็หน้าด้านเข้ามาร่วมวงด้วย
จ้าวจื้อหยงมีเหล้าขาวที่พกมาเอง ตอนแรกตั้งใจจะรินให้เย่เฉิน แต่เย่เฉินปฏิเสธ
“ยังไงนี่ก็ถือเป็นภารกิจ จะดื่มเหล้าไม่ได้!”
“ครั้งนี้พวกคุณช่วยไว้มากเลย ที่เหลือเป็นแค่งานจุกจิก ให้พวกเราจัดการก็พอ! พรุ่งนี้กลับไปเถอะ ข้างนอกหนาวเกินไปแล้ว! ถึงตอนนั้นบอกมาว่าต้องการถ่านไม้เท่าไร ส่วนที่เหลือจะคิดเป็นแต้มให้พวกคุณทั้งหมด!”
“อีกอย่าง ฐานที่มั่นเริ่มปลูกพืชอาหารแล้ว อย่างน้อยมันฝรั่งกับมันเทศก็ต้องมีแน่ เพราะงั้นทุกอย่างจะค่อย ๆ ดีขึ้น!”