หลินซีติดต่อทีมจากประเทศเหยี่ยนจิ่น ส่งแผนผังห้องไปให้พวกเขา พร้อมแจ้งความต้องการในการปรับปรุง
หลังประเมินราคาเบื้องต้นแล้ว หลินซีก็จ่ายเงินมัดจำและกำชับให้พวกเขารีบมาประเทศหัว พอวันหยุดตรุษจีนสิ้นสุดลงก็เริ่มลงมือก่อสร้างได้ทันที
ที่เธอไม่จ้างทีมในประเทศ ก็เพราะไม่อยากให้คนงานก่อสร้างมาตามหาเธอถึงบ้านในภายหลัง
พอทีมจากต่างประเทศทำงานเสร็จก็กลับไปแล้ว หากมีความสามารถมากพอจะข้ามประเทศมาตามหาเธอได้จริง เธอก็ยอมรับนับถือเลย
หลินซีหาโรงแรมห้าดาวพักชั่วคราวในเมืองเป่ย อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันตรุษจีนแล้ว พวกคนน่ารำคาญต้องมาหาเธอแน่
เธอไม่อยากเปลืองแรงไปจัดการกับคนพวกนั้น แค่เผาพวกเขาให้ตายก็พอ
พอถึงวันสิ้นปี วันแห่งการเฉลิมฉลองทั่วประเทศ หลินซีก็สั่งอาหารฉลองปีใหม่ชุดใหญ่ให้ตัวเอง กินไปพลางดูรายการฉลองตรุษจีนไปพลาง
เธอใช้ไอศกรีมสองแท่งเป็นค่าตอบแทนให้หลินอู๋อู๋เปลี่ยนมาสวมชุดคลุมสีแดงสด บรรยากาศฉลองปีใหม่พลันคึกคักขึ้นมาทันที
ชิงเป่าดื่มไวน์แดงหมดไปทั้งขวดจนตัวกลายเป็นสีชมพู พอมองก้อนสีเหลืองอยู่คู่กับก้อนสีแดงก็หัวเราะจนร่วงจากกลางอากาศ แผ่แหมะเป็นกองอยู่บนพื้น
หลินซีพยายามปลอบหลินอู๋อู๋ที่กำลังจะหันมาเล่นงานเธอ “ไม่ ๆ ๆ เขายังเป็นเด็กอยู่เลย จะไปรู้เรื่องการจับคู่สีได้ยังไง?
นี่เป็นการลองอะไรใหม่ ๆ ที่กล้าหาญและแหวกแนว แสดงให้เห็นถึงความกล้ากับความเด็ดเดี่ยวของเธอ มีแต่คนรู้เท่านั้นแหละถึงจะเข้าใจว่ามันมีศิลปะขนาดไหน!
คนทั่วไปไม่เข้าใจหรอก! เธอเข้าใจใช่ไหม? ใช่ไหมล่ะ? ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอเข้าใจ!”
หลินอู๋อู๋ถูกพูดจนมึนงง รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองไม่เข้าใจ จึงได้แต่กัดข้อศอกหมูอย่างเคือง ๆ