“เจ้าอู๋อู๋ ตัวเปื้อนน้ำมันไปหมดแล้ว ไปแช่น้ำอาบเองเลย! อย่าลืมแปรงฟันด้วย ต้องหอมฟุ้งก่อนถึงจะเข้ามาได้! ห้ามกัดคนด้วย!” หลินซีส่งมันให้พี่เลี้ยง ถ้ายังล้างตัวไม่สะอาดก็ห้ามเข้าห้องนอนเธอ
หลินซีลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำ แล้วส่งพลังจิตเข้าไปสำรวจคลังในมิติ
เอ๊ะ ตอนเก็บของเธอกองทุกอย่างรวมกันไว้แท้ ๆ แต่ตอนนี้ของกลับถูกจัดวางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนชั้น
ในคลังยังมีชั้นไม้เพิ่มขึ้นมาด้วย ไม่ได้ทำจากแผ่นไม้ประกอบกัน แต่ดูคล้ายชั้นวางของที่เกิดจากกิ่งไม้แห้งจำนวนมากโค้งงอตามธรรมชาติ ทั้งแน่นหนาและเรียบเสมอกัน
ชิงชิงทำเหรอ?
กลุ่มหมอกลอยมา ชิงชิงนี่เอง ต้นกล้าเหี่ยวแล้ว มีตั้งเยอะแยะ…
ขอบใจนะชิงชิง อีกไม่กี่วันฉันจะไปหาต้นกล้าที่มีชีวิตชีวาที่สุดมาให้เธอ!
กลุ่มหมอกหมุนเป็นวงอย่างร่าเริง เอาอีก เอาอีก…
หลินซีถอนพลังจิตออกจากมิติ ดื่มด่ำกับความสุขในช่วงก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง
ตอนเธอสวมชุดนอนผ้าไหมออกมา หลินอู๋อู๋ก็กอดแท็บเล็ตพลางหัวเราะคิกคักไม่รู้เรื่องอะไร
หลินซีรินไวน์แดงให้ตัวเองแก้วหนึ่ง แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟา วางขาพาดโต๊ะกลาง
เธอนอนไม่หลับ ความทรงจำที่ตั้งใจลืมเลือนถูกขุดกลับคืนมา ทำให้รู้สึกไม่สบายใจนัก
ตอนนั้นเธอเพิ่งรู้ว่า ความรู้สึกบางอย่างไม่เกี่ยวกับผลประโยชน์หรือเงินทอง พวกเขายอมเก็บความหวังในการมีชีวิตรอดไว้ให้คนแปลกหน้า
ตอนนั้นเธอเพิ่งรู้ว่า เมื่อพ่อแม่ไม่มีอะไรจะมอบให้ลูกอีกแล้ว พวกเขาก็พร้อมมอบชีวิตของตัวเองให้