หลินซีกับจ้าวฮุยใช้มือทั้งสองข้างควบคุมไฟเปิดทางอยู่ด้านหน้า
เย่เฉินกับอวี๋เสี่ยวโปใช้พลังน้ำและสายฟ้าประสานกันคอยคุ้มกันด้านหลัง ส่วนโจวอี้คอยเคลื่อนที่สนับสนุนด้วยปืน
แม้ชั้นแปดจะไม่ใช่รังใหญ่ของพวกมัน แต่ฝูงหนึ่งยังไม่ทันหมด ฝูงใหม่ก็เข้ามาอีก
ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงคลังเก็บวัตถุดิบ แต่กลับพบว่าหนูกลายพันธุ์ที่ยึดพื้นที่อยู่ที่นี่มีมากมายจนคำว่าเต็มพื้นยังน้อยไป พวกมันกองทับกันเป็นชั้น ๆ สูงถึงเข่าของหลินซี
หลินซีเข้าใจหลินอู๋อู๋ขึ้นมาทันที รู้สึกว่าหัวเข่าของตัวเองไม่ไหวแล้ว
เปลวไฟสิบกลุ่มพุ่งเข้าไปพร้อมกัน ก่อนจะแตกกระจายกลางอากาศราวกับฝน ตกลงบนตัวหนูกลายพันธุ์จนพวกมันร้องจิ๊ดจ๊าดและวิ่งเตลิดไปทั่ว
ทั้งห้ายืนประจำอยู่หน้าประตูคลัง ใช้ปืนกลยิงหนูกลายพันธุ์ที่พุ่งออกมาทีละตัว
แต่ก็ยังมีหลุดรอดไปไม่น้อย
หลินซีพูดเสียงเข้ม “ระวังไว้ พวกนี้เป็นแค่พวกพลัดหลง ถ้าพวกมันไม่กลัวตายแล้วบุกเข้ามาพร้อมกันเป็นฝูง ราชาหนูก็ต้องมาถึงแล้วแน่ ๆ มันจะอยู่ท้ายฝูง รอให้พวกเราใช้พลังพิเศษจนหมด แล้วค่อยพุ่งเข้าใส่ตอนบาดเจ็บ!”
สิ้นเสียง ก็มีเสียงซู่ซ่าดังขึ้น
ทุกคนยกปืนกลมือขึ้นยิงอย่างรวดเร็ว เสียง “รัว ๆ!” ก้องสะท้อนไปทั่วอาคาร
หนูกลายพันธุ์ทะลักเข้ามาราวกับคลื่น ทุกครั้งที่พวกมันขยับไปข้างหน้า หนูกลายพันธุ์นับไม่ถ้วนก็ล้มลง แต่ตัวที่อยู่ด้านหลังก็กรูกันเข้ามาแทนที่ไม่ขาดสาย
หลินซีสูดหายใจเฮือก นี่มันการกวาดล้างราชาหนูกลายพันธุ์ตรงไหนกัน นี่มันคลื่นหนูขนาดย่อมชัด ๆ มันสู้พวกเราไม่ได้ก็ใช้จำนวนถ่วงจนตายได้! เพิ่มเงิน! ต้องเพิ่มเงิน! รู้อย่างนี้แต่แรก เย่เฉินเรียกเธอมาเมื่อไรก็ไม่มีเรื่องดีสักครั้ง!