กักตุนเสบียงวันสิ้นโลก แล้วฉันก็ส่งข่าวถึงชาติ

ตอนที่ 97 ตั้งชื่อลูก ๆ ของโม่โม่ หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า…

5 นาที· 1.2K คำ

ในหัวเย่เฉินผุดภาพหลินซีที่ทำหน้าขรึมขึ้นมา พร้อมรอยยิ้มสดใสเป็นเอกลักษณ์ของเธอ เขาเผลอยกมุมปากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เย่เฉินเผากล่องบรรจุภัณฑ์ทิ้ง ส่วนเป็ดย่างหนึ่งตัวก็แบ่งกันทั้งหน่วย

ช่างเถอะ ถ้าเป็นคนอื่น เขาคงบอกคุณปู่กับพี่ลั่วไปแล้ว แต่คนนั้นคือหลินซีเชียวนะ!

หลินซีคนที่ใจแคบและชอบโมโห หลินซีคนที่จิตใจอ่อนโยนจนแทบจะละลาย หลินซีที่ผ่านความทุกข์มามากมายขนาดนั้น เธอถึงได้ชอบทำหน้าขรึมอยู่เสมอ ทั้งที่เวลายิ้มก็ดูดีสุด ๆ

ถ้าเธอรู้ว่าอุตส่าห์ระแวดระวังปกปิดตัวเองอย่างดี แต่สุดท้ายก็ยังถูกจับได้ มีหวังคงอับอายจนโกรธจัดแล้วฆ่าปิดปากเขาแน่ แค่คิดเย่เฉินก็หัวเราะจนหยุดไม่อยู่

หัวเราะเสร็จเขาก็เริ่มกลุ้มใจ จิ๊ จะเตือนเธอให้ซ่อนหางให้ดีโดยไม่ให้ไหวตัวได้ยังไงนะ?

ช่วงหลายวันนี้อุณหภูมิไม่ลดลงอีกแล้ว จุดต่ำสุดอยู่ที่ -68 องศา

เพราะโครงการผานซานกลายเป็นจุดพักพิงผู้รอดชีวิต ช่วงหลายวันนี้จึงคึกคักขึ้นไม่น้อย บ้านที่ว่างอยู่หลายหลังมีคนย้ายเข้าไปแล้ว

ตอนหลินซีพาหลินอู๋อู๋กับสายฟ้าออกไปเล่นหิมะแล้วกลับบ้าน พวกเขาเดินผ่านชั้น 16 ที่นั่นก็มีคนย้ายเข้าไปอยู่เช่นกัน

หลินอู๋อู๋หยุดอยู่ที่ชั้น 16 เอียงหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินขึ้นไปต่อ

ก่อนหลินซีเข้านอนตอนกลางคืน หลินอู๋อู๋ก็เข้ามาใกล้ วางหัวโต ๆ ไว้บนขอบเตียง ดวงตากลมโตของมันกะพริบปริบ ๆ «อ๊าว พวกเขา ไปไหนเหรอ?»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป