บทที่ 20 เกือบโดนจับ
หลินเยว่เอ๋อรีบวิ่งไล่ลูกหมูป่าสองตัวนั่นทันที พวกมันกำลังกัดกินต้นกล้าผักที่เธอเพิ่งปลูกลงไป จะปล่อยไว้ได้ยังไง
ถึงลูกหมูป่าจะตัวเล็ก แต่กลับวิ่งเร็วมาก เธอไล่ตามวนอยู่หลายรอบก็ยังจับพวกมันไม่ได้
แต่พอเห็นสระน้ำพุวิเศษตรงกลาง เธอก็ไม่ยอมแพ้ ถ้าปล่อยสองตัวนี้ไว้ พวกมันวิ่งไปดื่มน้ำที่นั่น แล้วต่อไปเธอจะใช้น้ำได้ยังไง
ทันใดนั้น มิติวิเศษก็สั่นสะเทือน ลูกหมูป่าทั้งสองตกใจ รีบวิ่งมาหลบอยู่ข้างตัวเธอทันที ราวกับหวาดกลัวจนต้องหาที่พึ่ง
หลินเยว่เอ๋อเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่นานก็เห็นว่ามีพื้นที่เพิ่มขึ้นมาตรงขอบมิติวิเศษ เดิมทีบริเวณนี้เป็นวงกลม แต่ตอนนี้มีพื้นที่ยื่นออกมาจากวงกลมเป็นรูปตัวยู
เธอเดินไปทางนั้น ก็เห็นตรงประตูเขียนไว้ว่า คอกปศุสัตว์
“ว้าว ที่นี่เอาไว้เลี้ยงหมูใช่ไหมเนี่ย”
คอกปศุสัตว์ด้านในกว้างพอสมควร ลูกหมูป่าทั้งสองตัววิ่งตามหลินเยว่เอ๋อเข้ามาด้วย
ข้างในมีหญ้าขึ้นรกเต็มไปหมด เหมาะให้หมูป่าวิ่งเล่นอย่างอิสระ เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าหมูป่ากินอะไร คงต้องหาอาหารหมูมาให้พวกมันด้วย ไม่อย่างนั้นกินแต่หญ้าคงไม่อิ่ม
ยังดีที่ในโกดังมีธัญพืชกับถั่วเหลือเฟือ ถึงจะเอาออกไปข้างนอกไม่ได้ แต่เอามาเลี้ยงหมูในมิติวิเศษน่าจะไม่มีปัญหา เพราะเธอยังเข้ามาจากข้างนอกได้ แถมยังกินและใช้ของในนี้ได้ด้วย