"คนตระกูลถังของข้า พูดคำไหนคำนั้น ว่าแข่งก็แข่ง แต่ตกลงกันไว้ก่อน หมัดเท้าไม่รู้จักผ่อนหนักเบา หากใครบาดเจ็บไป ก็อย่ามาโทษใคร" ถังเหยียนผลักเสี่ยวชุยออก แล้วพับแขนเสื้อขึ้น ท่าทางกระหยิ่มใจอยากลองเชิง
หลิวหยวนแทบหัวเราะออกมา ไอ้โง่นี่หัวตรงเสียจริง คิดอะไรก็พูดออกมาหมด
"คุณชายใหญ่ถังช่างใจป้ำนัก งั้นเราเริ่มได้เลย! ทุกท่านช่วยเป็นพยานให้ข้าหลิวหยวนด้วย ว่าคุณชายใหญ่ถังเอ่ยปากเองว่าหมัดเท้าไม่รู้จักผ่อนหนักเบา"
บทสนทนาระหว่างทั้งสองดึงดูดสายตาผู้คนรอบข้างมานานแล้ว
เพียงแต่ตระกูลหลิวกับตระกูลถัง ต่างก็ไม่ใช่ใครที่ใครจะกล้าไปยุ่มย่ามด้วย ธรรมชาติจึงไม่มีใครกล้าออกมาเป็นพยาน แต่ลับหลังต่างก็เตรียมใจรอดูเรื่องสนุก รอคอยให้ถังเหยียนคุกเข่าคำนับหลิวหยวน
"คุณชายใหญ่ถัง เริ่มได้หรือยัง?" หลิวหยวนเอ่ยถาม
"ได้สิ งั้นเริ่มเลย ข้าเตือนเจ้าสักคำ เจ้าดูพัดพับนี้ในมือข้าสิ มันไม่ใช่พัดธรรมดา แต่เป็นของวิเศษชั้นเลิศชิ้นหนึ่ง ก้านพัดสิบแปดอัน แปรเปลี่ยนเป็นลูกธนูสิบแปดดอก ทะลุเหล็กกล้าได้อย่างง่ายดาย"
ได้ยินดังนั้น สีหน้าหลิวหยวนก็เปลี่ยนไป นึกไม่ถึงว่าไอ้หมอนี่จะกล้าท้าทายตัวเองได้ ก็เพราะมีของวิเศษเป็นที่พึ่ง ของวิเศษแบบนี้ไม่ค่อยพบเห็นทั่วไป ปกติมีเงินก็หาซื้อยาก ตัวเองถึงแม้จะไม่มี แต่ถังเหยียนในฐานะทายาทสายตรงเพียงคนเดียวของตระกูลถัง ท่านถังจะต้องหาทางช่วยหาของคุ้มชีวิตให้เขาอย่างแน่นอน
หลิวหยวนกำลังจะเอ่ยว่าการแข่งขันห้ามใช้ของวิเศษ ก็ได้ยินถังเหยียนตะโกนก้อง: "ดูพัดวิเศษ!"
พูดจบ พัดพับในมือถังเหยียนก็ถูกโยนขึ้นฟ้า ได้ยินเพียงเสียง "ผัวะ" พัดได้กางออกกลางอากาศ