ณ เมืองหยุน กลางเมืองคือจวนเจ้าเมือง สี่ตระกูลใหญ่กระจายตัวอยู่สี่ทิศทั้งตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือ
ด้วยสถานะปัจจุบันของตำรายาหมื่นวิเศษ ในร้อยเมืองของแคว้นถิงเซียง เก้าในสิบมีกำลังพอจะตั้งอยู่ใจกลางเมืองได้ ทว่าองค์กรใหญ่โตเช่นนี้ กลับเลือกที่ตั้งเพียงใกล้ศูนย์กลางเมืองกว่าตระกูลใหญ่ไม่กี่ตระกูลเท่านั้น ทั้งในเมืองหยุนก็ดี ที่อื่นก็ดีล้วนเป็นเช่นนี้
และด้วยความถ่อมตนไม่แก่งแย่งนี้เอง ตำรายาหมื่นวิเศษจึงได้รับความดูแลจากจวนเจ้าเมืองในแต่ละเมืองไม่น้อย
ราวหนึ่งเค่อ ยังไม่ทันครบ ถังเหยียนก็มาถึงหน้าประตูตำรายาหมื่นวิเศษ
ตำรายาหมื่นวิเศษกินอาณาบริเวณกว้างขวางพอสมควร โถงหน้าใช้ขายยาหยาบขั้นต่ำและสมุนไพรนานาชนิด
ก้าวเข้าไปในร้าน บนชั้นวางของกลับมีสินค้าไม่มากนัก
“คุณชายท่านนี้ ต้องการอะไรหรือไม่?” เห็นผู้คนเดินเข้ามา หน้าร้านก็ยิ้มรับทันที
ถังเหยียนกางพัดพับออก ถามพลางยิ้ม “มียาบำรุงพลังแท้ขายหรือไม่?”
“ทางร้านตำรายาหมื่นวิเศษของเรา ยาบำรุงพลังแท้หลักๆ มีสองชนิด คือยาจู้จีกับยาถี้ยวน” หน้าร้านแนะนำทันที
ถังเหยียนพอรู้จักยาทั้งสองชนิดนี้ ต่างเป็นยาขั้นหนึ่ง ยาจู้จีเป็นยาขั้นหนึ่งระดับต่ำ ใช้กับนักบำเพ็ญขั้นหยวนเป็นหลัก ส่วนยาถี้ยวนขั้นสูงกว่าเล็กน้อย เหมาะกับนักบำเพ็ญขั้นเหลืองและต่ำกว่า
ถึงแม้ยาทั้งสองชนิดจะเหมาะกับตัวเอง แต่จุดประสงค์ที่มาในครั้งนี้มิใช่เพื่อซื้อยา ตอนนี้เงินในกระเป๋าเหลือน้อย แม้แต่ยาจู้จีก็ซื้อได้เพียงครึ่งขวด