ได้ยินเสียงด่าทอของถังหลิง ถังเหยียนก็เงียบไม่โต้ตอบ เขารู้ดีว่าปู่แม้จะปากจัดเพียงใด แต่บิดาของตนหายสาบสูญไปหลายปี ตนไร้ทั้งอาลุง อาป้า และพี่น้อง ในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลถัง ท่านปู่ยังไงก็รักหลานชายคนนี้อยู่ลึกๆ ในใจ
เขากำลังคิดว่า บัดนี้ตันเถียนถูกทำลาย แม้จะรู้ตำรับยาเชื่อมเส้นเอ็น แต่เส้นทางการบำเพ็ญตนมีเก้าขั้น ยาเชื่อมเส้นเอ็นจัดเป็นขั้นที่หก เมื่อมองไปทั่วทั้งแคว้นถิงเซียง หมอยาขั้นสี่ยังนับนิ้วได้ ใครเล่าจะกลั่นยาเชื่อมเส้นเอ็นขั้นหกให้เขา?
แล้วต่อไปเขาจะฝึกฝนอย่างไร?
ไร้ซึ่งพลังป้องกันตน ในโลกยุทธภพเช่นนี้ คงถูกบดขยี้จนเหลือแต่ผงธุลี
ถังหลิงรู้สึกฉงนใจนัก ปกติหากหลานชายถูกผู้อื่นรังแก ต้องกระโดดเร่าร้อนอ้อนวอนให้ตนไปแก้แค้นให้ วันนี้กลับว่านอนสอนง่ายเสียอย่างนั้น?
ที่ยิ่งทำให้ถังหลิงประหลาดใจคือ เจ้าหมอนี่ปกติแต่งตัวฉูดฉาดเก้กัง ถูกตนด่าเท่าไรก็ไม่เคยจำ วันนี้กลับแต่งกายเรียบง่ายสง่าผ่าเผย เปลี่ยนนิสัยใหม่แล้วหรืออย่างไร?
แล้วดูท่าทางการยืนนั้น แม้จะก้มหน้าก้มตาไม่เอ่ยวาจา แต่ร่างกายกลับตั้งตรงมั่นคง แฝงไว้ด้วยทรวดทรงของผู้มีคุณธรรมอยู่บ้าง
“คราวนี้โชคดีที่ท่านลุงโม่ไปทัน หากช้าไปกว่านี้ ไอ้เด็กเลวตระกูลหลิวนั่นอาจฉวยโอกาสลงมือฆ่าเจ้า ต่อไปเจ้าต้องระวังตัวให้มากขึ้น อย่าไปก่อเรื่องเด็ดขาด คราวหน้าถ้ายังกล้าก่อเรื่องอีก จะเอาเข้าอาญาบ้านแน่ ไปเถอะ!”
เห็นหลานชายไม่โต้ตอบ ถังหลิงก็ไม่อาจรู้ว่าเจ้าหมอนี่คิดอะไรอยู่ แม้ตันเถียนของเขาจะถูกทำลาย แต่เดิมทีเขาก็ไม่ใคร่เต็มใจฝึกฝน ตนก็ไม่หวังให้เขามีผลงานในวิถียุทธ์ ขอเพียงชีวิตนี้เขาปลอดภัย สืบสกุลตระกูลถังต่อไปก็พอแล้ว
“วันนี้คุณชายใหญ่ดูผิดไปจากเดิมเล็กน้อย” พ่อบ้านเฒ่าที่เงียบมาตลอด จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น
ท่านถังพยักหน้า ถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกผิดเพี้ยนไปหรือไม่ อาจเป็นเพราะเพิ่งหายจากอาการป่วยหนัก ไม่รู้ว่าอีกสองวันจะเป็นเช่นไร หากเปลี่ยนนิสัยได้จริง ก็จะจ้างครูมาสอนวิชาการค้ากลยุทธ์ ต่อไปจะได้ประกอบกิจการเป็นอาชีพ ถือเป็นหนทางหนึ่ง”
…
บทสนทนาของท่านถังกับท่านลุงโม่ ถังเหยียนไม่รู้เรื่อง เขาเดินกลับด้วยความกังวลใจตลอดทาง เพิ่งทะลุมิติมาสู่โลกนี้ ตันเถียนก็พังพินาศเสียแล้ว ช่างเป็นการเริ่มต้นที่โหดร้ายยิ่งนัก!
ถังเหยียนนึกถึงเตาหลอมพิภพสวรรค์ หากเตาใบนี้ยังอยู่ ตนก็สามารถอาศัยเตากลับมาฝึกฝนได้ใหม่ น่าเสียดาย ชะตากรรมของเตาหลอมพิภพสวรรค์เลวร้ายยิ่งกว่าตนเสียอีก แตกสลายไปต่อหน้าต่อตาแล้ว
แม้ไร้พลังปราณแท้จริงในการควบคุมไฟกลั่นยา แต่ถังเหยียนก็ไม่ใช่คนอยู่นิ่งเฉย เขาหันหลังเดินไปยังหอคัมภีร์ เขาจำเป็นต้องเรียนรู้ข้อมูลต่างๆ ของโลกใบนี้อย่างเร่งด่วน โดยเฉพาะสมุนไพร ล้วนเป็นพื้นฐานของการกลั่นยาทั้งสิ้น
เมื่อถังเหยียนพลิกอ่านหนังสือสองสามเล่มอย่างคร่าวๆ มุมปากก็เผยรอยยิ้ม โลกใบนี้แม้จะต่างจากวัฒนธรรมของจีนยุคเซี่ย แต่ชื่อของสมุนไพร ตลอดจนคุณสมบัติและสรรพคุณของมัน กลับแทบไม่ต่างกันเลย!
แม้เป็นเช่นนั้น ถังเหยียนก็ยังคงอ่านหนังสือเหล่านี้ทีละหน้าทีละหน้าจนครบ จดจำจุดที่แตกต่างไว้ในใจ แล้วมองดูท้องฟ้านอกหน้าต่าง พระอาทิตย์ตกดินแล้ว สัมผัสท้องที่ร้องประท้วงด้วยความหิว เขาก็ยิ้มแล้วเดินกลับเรือนของตน
หลังจากกินอาหารเย็นที่เสี่ยวชุยเตรียมไว้ ถังเหยียนนั่งบนเตียง ค่อยๆ เรียบเรียงความคิดของตนเอง
ชีวิตของตนช่างใหญ่หลวงนัก ฝืนทะลวงจนเตาหลอมพิภพสวรรค์ระเบิด แต่ตนกลับสามารถข้ามภพข้ามชาติมาอยู่ที่นี่ ได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ที่ร่างเดิมต้องเผชิญ ก็ช่างปวดหัวยิ่งนัก
ประการแรก บิดาหายสาบสูญไปกว่าสิบปี ร่างเดิมก็ไม่ยอมเรียนรู้อะไรเลย แม้ตระกูลถังจะเป็นตระกูลใหญ่แห่งเมืองหยุน แต่หากตนไร้ซึ่งกำลังวังชา เมื่อท่านปู่จากไป ก็คงเป็นเวลาที่ตระกูลถังล่มสลาย
“จะนั่งรอความตายไม่ได้ ต้องฟื้นฟูกำลังให้ได้!” ถังเหยียนขมวดคิ้ว ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็เตรียมลองดู ว่าการที่วิญญาณตนข้ามภพมาครั้งนี้ จะเกิดปาฏิหาริย์ ให้ตนกลับมาฝึกฝนได้อีกครั้งหรือไม่?
เขานั่งขัดสมาธิบนเตียง ตั้งจิตให้สงบ กลั้นลมหายใจ เพื่อเข้าสู่สภาวะสมาธิ
สิบลมหายใจ ตันเถียนไร้ปฏิกิริยา…
หนึ่งเค่อ ตันเถียนไร้ปฏิกิริยา…
หนึ่งชั่วยาม ตันเถียนไร้ปฏิกิริยา…
ชาติที่แล้ว ถังเหยียนในฐานะหมอยาชั้นเก้า เวลากลั่นยา มักเฝ้าหน้าเตาอยู่สิบวันครึ่งเดือน มีจิตใจเข้มแข็งยิ่งนัก อย่างไรก็ตาม ตันเถียนไม่ขยับเขยื้อนครึ่งชั่วยาม ถังเหยียนก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาทีละน้อย
ทะลุมิติมาสู่โลกที่ให้ความสำคัญกับกำลังวังชา แต่กลับฝึกฝนไม่ได้ ช่างเป็นเรื่องตลกร้ายอะไรเช่นนี้
ในขณะที่ถังเหยียนกำลังจะยอมแพ้ กลิ่นอายอันลึกล้ำที่คุ้นเคยยิ่งนัก ก็ผุดพรวดออกมาจากทะเลจิตโดยพลัน
ถังเหยียนใจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กลิ่นอายนี้… ที่แท้ก็คือเตาหลอมพิภพสวรรค์!
เขารีบตั้งสติ จุ่มจิตใจทั้งหมดลงสู่ทะเลจิต เห็นเพียงเตายาโปร่งแสงลูกหนึ่ง หมุนวนช้าๆ อยู่ในทะเลจิตของตน
“คัมภีร์ยาสูงสุด ปล้นชิงพิภพสวรรค์ กลั่นเกล็ดแก่นอันสูงสุด! ผู้ฝึกต้องสลายพลังในตันเถียน ทำลายแล้วจึงสร้างใหม่ ฝึกฝนจนบรรลุคัมภีร์ยาสูงสุด” เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากภายในเตา ตามมาด้วยข้อมูลอันซับซ้อนยาวเหยียด หลั่งไหลเข้าสู่สมองของถังเหยียน
เนิ่นนาน ถังเหยียนก็ย่อยข้อมูลทั้งหมดนี้จนหมด ใจเขาปั่นป่วนดั่งคลื่นยักษ์
ชาติที่แล้ว แม้ตนจะฝึกฝนวิถียาจนถึงขีดสุด แต่การกลั่นยาก็ยังต้องอาศัยเตายา แต่จากคัมภีร์ยาสูงสุดที่เตาหลอมพิภพสวรรค์ส่งมาให้ เมื่อฝึกฝนถึงระดับหนึ่ง ย่อมสามารถใช้กายเป็นเตา กลั่นยาได้ อีกทั้งผลลัพธ์ยังดีกว่าเดิมอีกด้วย!
“ช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก!” ถังเหยียนชื่นชมในใจ
เป็นดังที่เขาคาดไว้เมื่อตื่นขึ้นมาใหม่ๆ ความลับสุดท้ายของเตาหลอมพิภพสวรรค์ ก็คือการหลอมวิญญาณเตา เป้าหมายสูงสุดของการฝึกฝน คือการรวมกายกับเตาเป็นหนึ่งเดียว
ชาติที่แล้ว เขาไม่เคยเข้าใจวิธีการใช้เตาหลอมพิภพสวรรค์อย่างถ่องแท้ ชาตินี้ ชะตากรรมของตนกลับสอดคล้องกับการฝึกฝนคัมภีร์ยาสูงสุดพอดี ช่างเป็นโชคชะตาที่แท้จริง
ถังเหยียนเริ่มฝึกฝน ค่อยๆ เข้าสู่สมาธิท่ามกลางการหายใจเข้าออก ในชาติที่แล้วประสบการณ์อันชาญฉลาดของเขา บวกกับร่างกายนี้มีโครงกระดูกมิได้เลวร้าย ในไม่ช้า กลิ่นอายอบอุ่นสายหนึ่งก็ค่อยๆ รวมตัวกันที่ท้องน้อย
…
“ท่านพ่อ คุณชายวันนี้ไม่ได้ออกไปข้างนอก แต่เข้าไปในหอคัมภีร์” กลางคืน ในห้องหนังสือของท่านถัง พ่อบ้านใหญ่ท่านลุงโม่รายงานเสียงเบา
“อะไรนะ?” ท่านถังเลิกคิ้วขึ้น ถามอย่างรีบร้อน “เจ้าหมอนั่นอยู่ที่หอคัมภีร์ทั้งวันเลยหรือ?”
“ใช่แล้ว”
ได้ยินการยืนยันจากท่านลุงโม่ สีหน้าของท่านถังเผยความแปลกประหลาดออกมา เนิ่นนานจึงพูดว่า “แต่ก่อนเจ้าหมอนั่นไม่ยอมฝึกฝน ให้อ่านหนังสือ อ่านไม่ครบหน้าเดียวก็หลับได้ บัดนี้กลับอยู่ในหอคัมภีร์ทั้งวัน? ไอ้หนูนั่นอ่านหนังสือเป็นด้วยหรือ? หรือว่าอ่านหนังสือในหอคัมภีร์มันหลับสบายกว่ากัน? รีบไปเอาหนังสือที่มันอ่านวันนี้มาให้ข้าดูเร็ว!”
ท่านลุงโม่ก็ยิ้มแห้งๆ แล้วเปิดหีบที่เตรียมไว้ล่วงหน้าส่งให้ “คุณชายวันนี้อ่านหนังสือไปไม่น้อยเลย!”
“ตำรายาสรรพคุณครบถ้วน รายละเอียดสมุนไพร แผนที่ภูมิประเทศโดยละเอียด ประวัติศาสตร์สองพันปีแห่งแคว้นถิงเซียง…” เห็นหนังสือเหล่านี้ สีหน้าแปลกประหลาดของท่านถังก็ยิ่งหนักขึ้น “ไอ้หนูนี่เปลี่ยนนิสัยจริงๆ หรือ?”
ได้ยินคำพูดของท่านถัง ท่านลุงโม่กล่าวแสดงความยินดีว่า “ตั้งแต่คุณชายเกิดมา หนังสือที่อ่านรวมกันทั้งหมดยังไม่เท่าวันนี้เลย บางทีอาจเปลี่ยนนิสัยจริงๆ ก็ได้”
“บ้าอะไร หนังสือภาพสีสันกับตำนานรักใคร่ใต้เตียงมันซ่อนไว้เต็มไปหมด อ่านหนังสือมาก็นับไม่ถ้วน!” ท่านถังหัวเราะเสียงดังด้วยความโมโห ก่อนจะพูดต่อ “แต่ที่มันอ่านหนังสือพวกนี้ ก็ไม่เข้ากับนิสัยไอ้ลูกทรพีนั่นอยู่ดี อีกสองวันค่อยดูอีกที!”