ซงซงตบแก้มตัวเองเบา ๆ เรียกสติกลับมา ฉันเป็นทีมงานนะ!
ทางเดินยาวทอดต่อไปข้างหน้า หลังผ่านห้องซ้อมเก่าห้องสุดท้าย ทิวทัศน์เบื้องหน้าก็พลันเปิดโล่ง
ตอนปรับปรุงอาคาร ทางเดินเชื่อมระหว่างอาคารเรียนสองหลังถูกดัดแปลงให้กลายเป็นพื้นที่พักผ่อนส่วนกลางขนาดเล็ก ด้านนอกเป็นหน้าต่างกระจกเต็มผืน ฤดูหนาวพระอาทิตย์ตกเร็ว ท้องฟ้าจากที่สว่างสดใสในตอนกลางวันค่อย ๆ จมลงสู่ยามสนธยา หลังคาของอาคารเรียนหลายหลังที่อยู่ไกลออกไปถูกขีดเส้นด้วยแสงสีทองอุ่นระลอกสุดท้าย ไฟในสนามกีฬาก็ทยอยสว่างขึ้นทีละดวง
ทีมรายการไม่ได้ตามเข้าไปต่อ
ผู้กำกับคุมการถ่ายทำหยุดอยู่หลังกล้อง แล้วพยักหน้าให้สวี่จินอันเบา ๆ
พวกเขามาถึงแล้ว
ฝีเท้าของสวี่จินอันช้าลง
ระหว่างทางมาถึงที่นี่ เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นกว่าเมื่อเช้ามากแล้ว
ตั้งแต่จูงมือกันตรงประตูโรงเรียน กินข้าวด้วยกัน เดินผ่านสถานที่ที่เฮ่อหรานเคยเรียนและซ้อมการแสดง แล้วฟังเขาเล่าเรื่องชีวิตมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษ เธอค่อย ๆ คุ้นชินกับความอบอุ่นจากฝ่ามือของเฮ่อหรานไปทีละน้อย
แต่พอเห็นทางเดินยาวตรงหน้า เธอก็นึกถึงแผนการที่ยื่นเสนอไปตั้งแต่แรกขึ้นมาทันที
ที่นี่ไม่ใช่จุดแวะพักธรรมดาจุดหนึ่งระหว่างเดตตลอดทั้งวัน
แต่เป็นสถานที่ที่เธอตั้งใจเก็บไว้เป็นที่สุดท้าย
และยังเป็นส่วนที่เธอเตรียมตัวสำหรับวันนี้นานที่สุดด้วย
เฮ่อหรานสังเกตเห็นฝีเท้าของเธอเปลี่ยนไป จึงหยุดตาม
เขากวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วหันไปมองทีมงานที่เตรียมตัวประจำตำแหน่งกันเรียบร้อย คล้ายจะเดาออกอยู่บ้างแล้ว