อาคารศิลปะเก่าอบอุ่นกว่าข้างนอกอยู่หน่อย
ประตูไม้บานหนักปิดลงด้านหลัง เสียงผู้คนประปรายในมหาวิทยาลัยพลันถูกกั้นไว้ด้านนอกระเบียงทางเดิน ที่นี่ผ่านการปรับปรุงมาแล้ว แต่ไม่ได้พยายามลบร่องรอยดั้งเดิมของอาคารเก่าทิ้ง งานตกแต่งไม้สีเข้มทอดยาวไปตามผนัง ราวบันไดถูกฝ่ามือที่จับผ่านมานับไม่ถ้วนขัดจนเรียบลื่น โปสเตอร์การแสดงจากแต่ละยุคของสถาบันการละครเหมิงชวนแขวนเรียงอยู่บนผนัง บางแผ่นเก่าแก่มากจนกระดาษซีดเหลืองไปแล้ว
แสงยามเย็นส่องเฉียงเข้ามาจากหน้าต่างบานสูงตรงสุดระเบียงทางเดิน ทาบทับกับแสงไฟติดผนังที่เปิดไว้ก่อนเวลา โอบคลุมอาคารทั้งหลังด้วยแสงอุ่นสงบนิ่ง
ทีมงานรายการจัดการเคลียร์พื้นที่ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว
ไม่มีดอกไม้สด ไม่มีของตกแต่งที่จงใจจัดฉากขึ้นมาเพื่อสร้างสีสันให้รายการ นอกจากกล้องประจำที่ซ่อนอยู่สองฟากของระเบียงทางเดิน ก็มีเพียงตากล้องที่ติดตามอยู่ห่าง ๆ ในระยะพอเหมาะ
นี่ก็เป็นเหตุผลที่สวี่จินอันเลือกที่นี่ตั้งแต่แรก