เฮ่อหรานช่วยเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้เธอ
พอสวี่จินอันนั่งลง สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือเบาะโอบรับร่างกายได้พอดิบพอดี ภายในรถตกแต่งด้วยหนังสีดำเป็นหลัก แผงคอนโซลมีเพียงลายไม้สีเข้มกับโลหะประดับอยู่นิดหน่อย ไม่มีกลิ่นน้ำหอม และไม่มีของแต่งสั่งทำพิเศษไว้โชว์ฐานะสักชิ้น
ในอากาศยังมีกลิ่นหนังจาง ๆ ปะปนกับกลิ่นสะอาดสดชื่นจากตัวเฮ่อหราน
ข้างแผงคอนโซลมีกล่องลูกอมมินต์ใบเล็กวางอยู่ ในช่องเก็บของมีปลายสายชาร์จโผล่ออกมานิดหนึ่ง เบาะหลังมีบทละครสองเล่มวางซ้อนกัน ขอบเริ่มสึกเล็กน้อย ด้านบนทับด้วยหมวกแก๊ปสีดำใบหนึ่ง
ของที่วางทิ้งไว้โดยไม่ตั้งใจเหล่านี้ต่างหาก ที่พอจะทำให้รถซึ่งสะอาดเกินไปคันนี้มีร่องรอยชีวิตของเจ้าของอยู่บ้าง
สวี่จินอันวางถุงของขวัญให้เรียบร้อยแล้วคาดเข็มขัดนิรภัย
เฮ่อหรานเดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ พอสตาร์ตรถ หน้าจอคอนโซลกับแผงหน้าปัดก็สว่างขึ้นตามลำดับ หลังประตูปิด เสียงก้องในโรงจอดรถที่เดิมฟังดูโล่ง ๆ ก็ถูกกันไว้ด้านนอก ภายในรถพลันเงียบสงบ
ตอนรถขับออกจากหยวนฉีหนึ่ง เวลาก็เกือบห้าโมงครึ่งแล้ว
เย็นวันศุกร์ในเซี่ยงไฮ้เป็นช่วงเวลาที่รถติดที่สุดของวัน ถนนเต็มไปด้วยรถยนต์แน่นขนัด ไฟท้ายสีแดงทอดยาวจากสี่แยกไปจนสุดสายตา ตึกสูงไกลออกไปค่อย ๆ ปรากฏเป็นเงาร่างใต้ท้องฟ้ายามเย็นที่คล้อยต่ำ ผนังกระจกยังหลงเหลือสีทองอ่อนชั้นสุดท้ายจากแสงอาทิตย์ก่อนลับขอบฟ้า
จักรยานกับรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าแล่นผ่านริมกระแสรถ ร้านค้าข้างทางทยอยเปิดป้ายไฟ ผู้คนเร่งรีบข้ามทางม้าลาย ทุกครั้งที่ไฟเขียวสว่างขึ้น ก็เหมือนแค่ขยับแถวรถที่ติดยาวให้เคลื่อนไปข้างหน้าได้อีกนิดเดียว