ขณะที่คำค้นติดอันดับพุ่งขึ้นบนหน้าจอ โทรศัพท์ของสวี่จินอันที่วางอยู่บนโต๊ะกลางก็สั่นติดกันหลายครั้ง
ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นข้อความใหม่จากกลุ่มงานของถังอี้ พอหยิบขึ้นมาดูจึงพบว่าแชตกลุ่มแขกรับเชิญที่ตั้งขึ้นก่อนเริ่มถ่ายรายการกำลังเด้งข้อความรัว ๆ อยู่ด้านบนสุด
ปกติในกลุ่มไม่ค่อยคึกคักนัก
แขกรับเชิญทั้งสี่คู่ต่างมีตารางงานยุ่งเหยิง นอกจากทีมรายการส่งประกาศแล้ว นาน ๆ ครั้งก็มีใครสักคนส่งรูปจากสถานที่ถ่ายทำมาสองสามรูป แต่คืนนี้เป็นคืนออกอากาศตอนแรก เห็นได้ชัดว่าทุกคนกำลังเฝ้าหน้าจอกันอยู่ สวี่จินอันเพิ่งกดเข้าไป ข้อความที่ยังไม่ได้อ่านก็พุ่งจากสิบกว่าข้อความเป็นยี่สิบกว่าอย่างรวดเร็ว
หลินถังเป็นคนแรกที่แท็กเธอในกลุ่ม
【หลินถัง: @สวี่จินอัน ครูเฮ่อพูดเก่งเกินไปแล้วมั้ง!】
【หลินถัง: ที่ว่า “ตอนแรกฉันเป็นคนจูงมือเธอ” แล้วก็ “ต่อมาเธอก็จูงมือฉัน” อะไรนั่น ฉันฟังอยู่หน้าทีวีจนเหวอไปเลย】
จากนั้นก็มีข้อความตามมาอีกประโยค
【หลินถัง: สมแล้วที่คบกันใหม่ ๆ ชวนจิ้นที่สุด แค่จับมือกันครั้งเดียวก็ยังจำได้แม่นขนาดนี้】
สวี่จินอันจ้องคำว่า “ชวนจิ้นที่สุด” ปลายนิ้วค้างอยู่เหนือช่องพิมพ์ ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะเริ่มอธิบายจากตรงไหนดี
เธอยังเรียบเรียงคำพูดไม่ทัน โจวยวี่ชวนก็โผล่มาแล้ว
【โจวยวี่ชวน: ตอนเธอจูงมือฉันครั้งแรก ฉันก็จำได้】
ในกลุ่มเงียบไปสองวินาที
【หลินถัง: ตอนนี้เรากำลังพูดถึงจินอันกับครูเฮ่อกันอยู่】
【โจวยวี่ชวน: เธอพูดถึงตอนคบกันใหม่ ๆ】
【หลินถัง: ……】
สวี่จินอันอดยกมุมปากขึ้นนิดหนึ่งไม่ได้ อารมณ์ซับซ้อนที่ถูกคำค้นยอดนิยมปั่นป่วนจนเกินเหตุในใจก็จางลงไปบ้าง เพราะการออกนอกประเด็นอย่างไม่คาดคิดครั้งนี้
เจียงสือเยว่เห็นข้อความในกลุ่มอยู่เช่นกัน จึงตอบช้า ๆ มาหนึ่งประโยค
【เจียงสือเยว่: คนหนุ่มสาวมีความรักนี่ละเอียดอ่อนกันจริง ๆ】